Ακίνητος επί ώρες πάνω στο χιόνι, σαν ένας χαμαιλέων με τη λευκή στολή του, με το θερμόμετρο να δείχνει -30 °C. Το μόνο που «παίζει» είναι το βλέμμα του, σκανάροντας το λευκό τοπίο. Για τον Σίμο Χέιχε, κάθε αίσθηση βρίσκεται σε υπεράνθρωπη επιφυλακή. Το φονικό ένστικτο κυλάει στις παγωμένες φλέβες του. Δεν νιώθει άνθρωπος, αλλά μια θανάσιμη μηχανή, έτοιμη να χτυπήσει.
Όταν ο εχθρός γίνεται αντιληπτός, βάζει μια χιονόμπαλα στο στόμα του – ένα «κόλπο» για να μην εξαχνώνεται η ανάσα του στον παγωμένο αέρα και προδώσει τη θέση του. Το δάχτυλό του χαϊδεύει τη σκανδάλη. Το όπλο εκπυρσοκροτεί. Άλλος ένας εισβολέας σωριάζεται νεκρός, χωρίς να μάθει ποτέ τι τον σκότωσε. Πριν αλλάξει ενέδρα, εξαφανίζει κάθε ίχνος που άφησε η ανάκρουση του όπλου. Η φύση δύσκολα γέννησε πιο δεινό θηρευτή.
Οι Σοβιετικοί snipers και η ειρωνεία της Ιστορίας
Οι Σοβιετικοί ελεύθεροι σκοπευτές, όπως ο θρυλικός Βασίλι Ζάιτσεφ που σκότωσε 225 Γερμανούς στρατιώτες στη μάχη του Στάλινγκραντ, θεωρούνται οι πιο αποτελεσματικοί της ιστορίας. Ο Κόκκινος Στρατός δημιούργησε ειδικές μονάδες πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, χρησιμοποιώντας τους κατά εκατοντάδες για να πλήξουν το ηθικό του αντιπάλου. Το καθεστώς παρασημοφόρησε συνολικά 261 τέτοιους σκοπευτές, άνδρες και γυναίκες.
Η ειρωνεία, ωστόσο, είναι ότι ο πιο φονικός sniper της ιστορίας ήταν αυτός που εξελίχθηκε σε φόβο και τρόμο για τους ίδιους τους Σοβιετικούς, οι οποίοι του έδωσαν το προσωνύμιο «Belaya Smert» – «Λευκός Θάνατος». Για τους συμπατριώτες του, ήταν ο Σίμο Χέιχε, ο «Taika-ampuja» («Μαγικός Σκοπευτής»). Ο θρυλικός Φινλανδός σκότωσε επιβεβαιωμένα 505 ανθρώπους ως σκοπευτής, σε μόλις 105 ημέρες που διήρκησε ο «Χειμερινός Πόλεμος» του 1939!
Ο «Κόκκινος Γίγαντας» εισβάλλει στην άγνωστη γη
Στις 30 Νοεμβρίου 1939, δύο μήνες μετά την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στη Φινλανδία με στόχο την προσάρτηση της χώρας, η οποία υπήρξε τμήμα της Αυτοκρατορικής Ρωσίας. Παρά την τεράστια αριθμητική υπεροχή των Σοβιετικών (αναλογία 1 προς 3 σε άνδρες, 30 φορές μεγαλύτερη αεροπορική δύναμη), η επιχείρηση που οραματίστηκε ο Στάλιν ως «επέλαση δύο εβδομάδων» συνάντησε ανυπέρβλητα εμπόδια.
Το γεμάτο λίμνες, βάλτους και δάση φινλανδικό έδαφος, σε συνδυασμό με τον εξαιρετικά δριμύ χειμώνα του 1939-40 (η θερμοκρασία έφτασε ακόμη και τους -43 °C), ευνόησε την άμυνα. Επιπλέον, οι διωγμοί του Στάλιν στα τέλη της δεκαετίας του '30 είχαν αποδεκατίσει τους έμπειρους στρατηγούς του Κόκκινου Στρατού, μειώνοντας σημαντικά την επιχειρησιακή ικανότητα.
Τα σκι, η λευκή στολή και το «sisu»
Η στρατηγική άμυνας της Φινλανδίας βασίστηκε στη γεωγραφία, την εκμετάλλευση του ψύχους και την ικανότητα των στρατιωτών της. Οι Φινλανδοί ήταν δεινοί χρήστες του σκι και φορώντας λευκό χειμερινό ιματισμό, ήταν σχεδόν αόρατοι στο χιονισμένο τοπίο, εφαρμόζοντας ιδανικά τακτικές ανορθόδοξου πολέμου. Αντίθετα, οι Σοβιετικοί υπέφεραν λόγω των χακί στολών τους και των πολικών θερμοκρασιών, χάνοντας χιλιάδες άνδρες από κρυοπαγήματα και υγειονομικές συνθήκες.
Ο Σίμο Χέιχε, ένας κτηνοτρόφος και κυνηγός 1,60 μ., ενσάρκωνε το φινλανδικό δίπτυχο «οικονομία δυνάμεων» και «δεινός σκοπευτής». Όταν επιστρατεύθηκε στα 33 του, έκανε αυτό που ήξερε καλύτερα από κάθε άλλον. Χρησιμοποιούσε το παλιό μεταλλικό σκόπευτρο αντί του τηλεσκοπικού, για να μην προκαλεί ανακλάσεις και για να μην χρειάζεται να σηκώνει πολύ το κεφάλι του, πράγμα που του επέτρεψε να διακρίνει και να εξουδετερώσει πολλούς εχθρικούς snipers. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, σκότωσε 259 ελεύθερους σκοπευτές.
Το ρεκόρ και η ανάσταση του ήρωα
Ο «φονιάς-φάντασμα» έμεινε αόρατος για τους Σοβιετικούς μέχρι τις 6 Μαρτίου 1940, μία εβδομάδα πριν από το τέλος του πολέμου. Τότε, μια σφαίρα τον βρήκε στην κάτω αριστερή γνάθο, αφήνοντάς τον αναίσθητο. Ωστόσο, ο Χέιχε πρόλαβε να ανταποδώσει τα πυρά, σκοτώνοντας τον στρατιώτη που τον χτύπησε και κερδίζοντας έτσι 63 χρόνια ζωής.
Ο Χέιχε παρέμεινε σε κώμα για μία εβδομάδα, ανανήπτοντας την ημέρα που υπογράφηκε η συνθήκη ειρήνης της Μόσχας (13/03). Παρόλο που η Φινλανδία έχασε εδάφη, διατήρησε την ανεξαρτησία της και προκάλεσε τεράστιες απώλειες στην ΕΣΣΔ (περίπου 127.000 νεκρούς, έναντι 26.000 Φινλανδών). Ο Χέιχε προήχθη σε ανθυπολοχαγό (κανείς άλλος δεν προήχθη τόσο γρήγορα), έγινε κυνηγός ταράνδων και έζησε μέχρι τα 96 του χρόνια, πεθαίνοντας το 2002 ως εθνικός ήρωας. Οι Φινλανδοί χρησιμοποιούν τη λέξη «sisu» (το δικό μας «κότσια») και κάθε αναφορά της παραπέμπει στον ατρόμητο Σίμο Χέιχε.