Η υπόθεση της μικρής Άννη Μπορίσοβα, που συγκλόνισε την Ελλάδα το 2015, παραμένει μια από τις πιο αποτρόπαιες ιστορίες στην εγχώρια εγκληματολογία. Όλα ξεκίνησαν τον Απρίλιο εκείνης της χρονιάς, όταν δηλώθηκε η εξαφάνιση του τετράχρονου κοριτσιού από την περιοχή της Ομόνοιας. Παρά την κινητοποίηση των αρχών και την ενεργοποίηση του Amber Alert, οι συνεχείς αντιφάσεις της μητέρας και η περίεργη στάση του πατέρα οδήγησαν γρήγορα τις έρευνες σε σκοτεινά μονοπάτια. Η αρχική εκδοχή για αρπαγή του παιδιού από μια άγνωστη γυναίκα με το όνομα "Σίλβια" κατέρρευσε, αποκαλύπτοντας μια φρικιαστική πραγματικότητα που εκτυλίχθηκε μέσα σε ένα υπόγειο διαμέρισμα στην οδό Μιχαήλ Βόδα.
Η έρευνα των εγκληματολογικών εργαστηρίων υπήρξε καθοριστική για την εξιχνίαση του εγκλήματος. Παρά τις προσπάθειες του πατέρα, Στανισλάβ Μπακάτσιεφ, να καθαρίσει σχολαστικά τον χώρο, εντοπίστηκαν ίχνη αίματος και DNA της μικρής Άννη σε τοίχους, αντικείμενα και σωληνώσεις. Η ομολογία του πατέρα πάγωσε το αίμα των αστυνομικών, καθώς περιέγραψε τον τεμαχισμό και την εξαφάνιση της σορού του ίδιου του του παιδιού. Ο ισχυρισμός του ότι βρήκε το παιδί νεκρό και έδρασε σε κατάσταση πανικού δεν έπεισε τις αρχές, ενώ τα ιατροδικαστικά ευρήματα έδειξαν ότι η φρίκη που υπέστη το κορίτσι ενδέχεται να συνέβη ενώ ήταν ακόμα εν ζωή.
Η δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης ήταν μακρά και γεμάτη εντάσεις. Ο πατέρας και ένας φίλος του, ο οποίος φέρεται να ήταν παρών ή να βοήθησε στην κάλυψη του εγκλήματος, καταδικάστηκαν αρχικά σε ισόβια κάθειρξη. Το δικαστήριο έκρινε τους δράστες αμετανόητους και κυνικούς, υπογραμμίζοντας την ψυχρότητα με την οποία αντιμετώπισαν την απώλεια του παιδιού. Από την άλλη πλευρά, η μητέρα της Άννη, αν και αρχικά κατηγορήθηκε για έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο, αθωώθηκε σε δεύτερο βαθμό, με την υπεράσπισή της να υποστηρίζει ότι βρισκόταν στο εξωτερικό για εργασία και δεν γνώριζε το παραμικρό για την τραγική κατάληξη της κόρης της.
Το έγκλημα αυτό άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στην κοινωνία, αναδεικνύοντας θέματα αδιαφορίας και την ανάγκη για προστασία των παιδιών που ζουν σε περιθωριακές συνθήκες. Η απουσία της σορού της μικρής Άννη, η οποία δεν βρέθηκε ποτέ λόγω της αποτρόπαιης μεθόδου εξαφάνισής της, παραμένει μια οδυνηρή υπενθύμιση της ανθρώπινης σκληρότητας. Η υπόθεση έκλεισε δικαστικά, αλλά τα ερωτήματα για το πώς ένα τέτοιο έγκλημα μπόρεσε να συμβεί στην καρδιά της Αθήνας χωρίς κανείς να αντιληφθεί το παραμικρό, συνεχίζουν να στοιχειώνουν την κοινή γνώμη.