Ο Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα αποτελεί αναμφίβολα μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες του 20ού αιώνα, ένα σύμβολο εξέγερσης και αντισυμβατικότητας που συνεχίζει να εμπνέει αλλά και να διχάζει. Γεννημένος στην Αργεντινή το 1928, μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που ευνοούσε την πνευματική αναζήτηση και την κοινωνική ευαισθησία. Παρά το γεγονός ότι έπασχε από σοβαρό άσθμα από την παιδική του ηλικία, ο Τσε ανέπτυξε μια σιδερένια θέληση, διακρίθηκε στα αθλήματα και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ιατρική σε χρόνο ρεκόρ, αποδεικνύοντας από νωρίς ότι δεν δεχόταν κανέναν περιορισμό, σωματικό ή πνευματικό.
Η ζωή του άλλαξε ριζικά κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του με μοτοσικλέτα στη Λατινική Αμερική, όπου ήρθε αντιμέτωπος με την ακραία φτώχεια, την πείνα και τις ασθένειες που μάστιζαν την ήπειρο. Αυτές οι εμπειρίες τον έπεισαν ότι η ιατρική επιστήμη από μόνη της δεν ήταν αρκετή για να θεραπεύσει τις πληγές της κοινωνίας. Η συνάντησή του με τον Φιντέλ Κάστρο στο Μεξικό το 1955 υπήρξε το σημείο καμπής που τον μετέτρεψε από γιατρό σε επαναστάτη. Στην Κουβανική Επανάσταση, ο Γκεβάρα αναδείχθηκε σε κορυφαίο στρατιωτικό τακτικιστή και διοικητή, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή του καθεστώτος Μπατίστα, ενώ παράλληλα ανέπτυξε μια αμείλικτη στάση απέναντι σε όσους θεωρούσε προδότες της επανάστασης.
Μετά την επικράτηση της επανάστασης στην Κούβα, ο Τσε ανέλαβε σημαντικά κυβερνητικά πόστα, προσπαθώντας να μετατρέψει τη χώρα σε μια βιομηχανική και αυτοδύναμη κοινωνία. Ωστόσο, το πάθος του για τη διάδοση της επαναστατικής ιδεολογίας τον οδήγησε μακριά από τα γραφεία και τις υπουργικές καρέκλες. Ταξίδεψε στο Κονγκό και τελικά στη Βολιβία, πιστεύοντας ότι μπορούσε να πυροδοτήσει μια παγκόσμια εξέγερση κατά του ιμπεριαλισμού. Στη Βολιβία, όμως, βρέθηκε απομονωμένος, χωρίς την υποστήριξη των ντόπιων πληθυσμών και καταδιωκόμενος από τις κυβερνητικές δυνάμεις που υποστηρίζονταν από τη CIA.
Το τέλος του Τσε Γκεβάρα το 1967 στη Βολιβία, όπου συνελήφθη και εκτελέστηκε, σφράγισε τη μετατροπή του σε μύθο. Οι τελευταίες του στιγμές, η αξιοπρέπεια που επέδειξε μπροστά στους εκτελεστές του και η άρνησή του να υποκύψει, δημιούργησαν έναν μάρτυρα για τις επόμενες γενιές. Σήμερα, η σιλουέτα του παραμένει το απόλυτο έμβλημα του αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη, υπενθυμίζοντας μια πορεία που ξεκίνησε από την ιατρική φροντίδα για τον άνθρωπο και κατέληξε στην ένοπλη θυσία για ένα ιδανικό.