Ο Μπενίτο Μουσολίνι υπήρξε ο ιδρυτής του φασισμού και ο δικτάτορας που κυβέρνησε την Ιταλία με σιδηρά πυγμή για περισσότερες από δύο δεκαετίες. Γεννημένος το 1883 σε ένα χωριό της βόρειας Ιταλίας, μεγάλωσε ανάμεσα σε δύο κόσμους: τον σοσιαλισμό του πατέρα του και τον καθολικισμό της μητέρας του. Από νεαρή ηλικία έδειξε μια επαναστατική και συχνά βίαιη προσωπικότητα, γεγονός που οδήγησε σε αποβολές από σχολεία και συγκρούσεις με τις αρχές. Παρά το γεγονός ότι εργάστηκε για λίγο ως δάσκαλος, το πάθος του για την πολιτική και τη δημοσιογραφία ήταν αυτό που τελικά τον κέρδισε, οδηγώντας τον στην ηγεσία της εθνικής σοσιαλιστικής εφημερίδας Avanti.
Η ιδεολογική του πορεία άλλαξε δραματικά κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ενώ αρχικά τάχθηκε κατά της ιταλικής συμμετοχής, σύντομα είδε τον πόλεμο ως μια ευκαιρία για επανάσταση και εθνική αναγέννηση. Αυτή η μεταστροφή του προκάλεσε την αποβολή του από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, αλλά του έδωσε την ώθηση να ιδρύσει το Φασιστικό Κόμμα. Με τη χρήση των «Μελανοχιτώνων», μιας παραστρατιωτικής οργάνωσης που τρομοκρατούσε τους πολιτικούς του αντιπάλους, ο Μουσολίνι εκμεταλλεύτηκε το χάος και την οικονομική αστάθεια της μεταπολεμικής Ιταλίας. Η περίφημη «Πορεία προς τη Ρώμη» το 1922 δεν ήταν μια βίαιη ανατροπή, αλλά μια επίδειξη ισχύος που ανάγκασε τον Βασιλιά να του προσφέρει την πρωθυπουργία.
Μέσα στα επόμενα χρόνια, ο Μουσολίνι αποσυναρμολόγησε μεθοδικά τους δημοκρατικούς θεσμούς της Ιταλίας, εγκαθιδρύοντας ένα ολοκληρωτικό καθεστώς. Μέσα από την προπαγάνδα, δημιούργησε μια λατρεία γύρω από το πρόσωπό του, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως τον «Ντούτσε», τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη που θα επανέφερε το κλέος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η εξωτερική του πολιτική χαρακτηρίστηκε από επεκτατισμό και βία, με την εισβολή στην Αιθιοπία να αποτελεί μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της θητείας του. Η μοιραία όμως απόφαση ήταν η συμμαχία του με τον Αδόλφο Χίτλερ μέσω του «Χαλύβδινου Συμφώνου», η οποία έσυρε την Ιταλία στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η εμπλοκή στον πόλεμο αποδείχθηκε καταστροφική για τη χώρα και τον ίδιο. Οι ιταλικές δυνάμεις υπέστησαν διαδοχικές ήττες σε όλα τα μέτωπα, από τη Βόρεια Αφρική μέχρι την Ελλάδα, αναγκάζοντας τη Γερμανία να επέμβει επανειλημμένα για να τις σώσει. Καθώς η δυσαρέσκεια του ιταλικού λαού κορυφωνόταν, ο Μουσολίνι καθαιρέθηκε από τον Βασιλιά και συνελήφθη το 1943. Παρά την προσωρινή του απελευθέρωση από Γερμανούς αλεξιπτωτιστές και την τοποθέτησή του ως ηγέτη-μαριονέτα στη βόρεια Ιταλία, το τέλος του ήταν προδιαγεγραμμένο. Τον Απρίλιο του 1945, ενώ προσπαθούσε να διαφύγει στην Ελβετία, συνελήφθη από κομμουνιστές παρτιζάνους και εκτελέστηκε. Το σώμα του εκτέθηκε σε δημόσια θέα στο Μιλάνο, αποτελώντας το τραγικό τέλος ενός ανθρώπου που κάποτε λατρευόταν ως σωτήρας.