Η ιστορία του Ντέιβιντ Χαν, γνωστού ως ο "ραδιενεργός πρόσκοπος", αποτελεί μια από τις πιο αλλόκοτες και επικίνδυνες περιπτώσεις ερασιτεχνικού πειραματισμού στην ιστορία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ένας έφηβος από το Μίσιγκαν των ΗΠΑ κατάφερε να κατασκευάσει έναν αυτοσχέδιο πυρηνικό αντιδραστήρα στην αποθήκη του κήπου της μητέρας του. Χρησιμοποιώντας κοινά αντικείμενα καθημερινής χρήσης και εκμεταλλευόμενος την έλλειψη ελέγχου από τις αρχές, ο Χαν έφτασε σε σημείο να δημιουργήσει μια πηγή ραδιενέργειας που έθεσε σε κίνδυνο όχι μόνο τον ίδιο, αλλά και ολόκληρη τη γειτονιά του.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Ντέιβιντ, σε ηλικία μόλις δέκα ετών, έλαβε ως δώρο ένα βιβλίο χημείας που του προκάλεσε μια επικίνδυνη εμμονή. Αντί για τα συνηθισμένα παιδικά παιχνίδια, ο Χαν άρχισε να συλλέγει επαγγελματικό εξοπλισμό εργαστηρίου και να πραγματοποιεί πειράματα που συχνά κατέληγαν σε εκρήξεις και χημικές διαρροές. Παρά τα ατυχήματα και τους τραυματισμούς, οι γονείς του δεν τον σταμάτησαν, αλλά απλώς τον περιόρισαν στο υπόγειο και αργότερα στην αποθήκη του κήπου, πιστεύοντας ότι η ενασχόλησή του ήταν μια ένδειξη ισχυρής εργασιακής ηθικής και αφοσίωσης.
Η προσπάθειά του να κερδίσει ένα σήμα προσκόπου στην "ατομική ενέργεια" ήταν η αφορμή για να προχωρήσει το σχέδιό του. Προσποιούμενος τον καθηγητή πανεπιστημίου μέσω επιστολών και τηλεφωνημάτων, ο Χαν κατάφερε να αποσπάσει πληροφορίες από την Πυρηνική Ρυθμιστική Επιτροπή των ΗΠΑ για το πώς να απομονώσει ραδιενεργά ισότοπα. Στη συνέχεια, συγκέντρωσε εκατοντάδες ανιχνευτές καπνού για το αμερίκιο, παλιά ρολόγια για το ράδιο και φανάρια κάμπινγκ για το θόριο. Με τη χρήση μονωτικής ταινίας και άλλων πρόχειρων μέσων, κατασκεύασε έναν πυρηνικό αντιδραστήρα που άρχισε να εκπέμπει επικίνδυνα επίπεδα ακτινοβολίας, ανιχνεύσιμα ακόμα και πέντε σπίτια μακριά από το δικό του.
Η αποκάλυψη της δράσης του έγινε τυχαία το 1994, όταν η αστυνομία σταμάτησε το αυτοκίνητό του για έναν άσχετο έλεγχο και ο ίδιος τους προειδοποίησε ότι το όχημα ήταν ραδιενεργό. Η κινητοποίηση των ομοσπονδιακών αρχών οδήγησε σε μια επιχείρηση καθαρισμού που κόστισε χιλιάδες δολάρια, με την αποθήκη να αποσυναρμολογείται και να θάβεται σε μια χωματερή ραδιενεργών αποβλήτων στην έρημο της Γιούτα. Αν και υπολογίζεται ότι οι πράξεις του εξέθεσαν περίπου 40.000 ανθρώπους σε αυξημένα επίπεδα ακτινοβολίας, ο Χαν αρνήθηκε να υποβληθεί σε ιατρικές εξετάσεις. Η ιστορία του παραμένει μια οδυνηρή υπενθύμιση των κινδύνων που ελλοχεύουν όταν η γνώση συνδυάζεται με την έλλειψη υπευθυνότητας και την απουσία επίβλεψης από τους ενήλικες και το κράτος.