Η ιστορία του Χριστόφορου Φαντή αποτελεί μια από τις πιο σκοτεινές και τραγικές σελίδες των εγκλημάτων πάθους στην παλιά Ελλάδα. Μεγαλωμένος σε ένα περιβάλλον συναισθηματικής στέρησης και απόρριψης, ο Φαντής αναζητούσε απεγνωσμένα την αποδοχή και τη στοργή μέσα από τη δημιουργία μιας δικής του οικογένειας. Η παιδική του ηλικία σημαδεύτηκε από την απουσία του πατέρα του και τη σκληρή συμπεριφορά του πατριού του, γεγονότα που, σε συνδυασμό με την απώλεια του ενός ματιού του στα 14 του χρόνια και την πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου, διαμόρφωσαν έναν χαρακτήρα με έντονη ψυχολογική αστάθεια και παραβατική συμπεριφορά.
Η σχέση του με τη 19χρονη Ειρήνη Ζερβού ξεκίνησε με επεισοδιακό τρόπο, καθώς ο Φαντής την απήγαγε για να κάμψει τις αντιρρήσεις της οικογένειάς της. Παρά τη συγκατοίκησή τους στον Άγιο Σώστη, η σχέση τους ήταν γεμάτη εντάσεις και συχνούς χωρισμούς. Ο Φαντής, σε μια προσπάθεια να αποδείξει την «αγάπη» του και να κρατήσει την Ειρήνη κοντά του, είχε επιχειρήσει να αυτοκτονήσει τέσσερις φορές. Αυτή η νοσηρή προσκόλληση και ο φόβος της εγκατάλειψης κορυφώθηκαν το βράδυ της 6ης Οκτωβρίου 1966, όταν ο 19χρονος τότε Φαντής στραγγάλισε την έγκυο σύντροφό του με μια ζώνη, ενώ εκείνη κοιμόταν στο σπίτι της μητέρας του.
Το επόμενο πρωί, η μητέρα του δράστη βρήκε το άψυχο σώμα της κοπέλας, δίπλα στο οποίο ο Φαντής είχε αφήσει φωτογραφίες, κοσμήματα και ένα σημείωμα που έγραφε: «Την σκότωσα γιατί την αγαπούσα». Αυτή η οξύμωρη δήλωση σόκαρε την κοινή γνώμη της εποχής, αναδεικνύοντας το μέγεθος της παρανοϊκής του σκέψης. Παρά τις φήμες που ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης —όπως η εμπλοκή με ναρκωτικά ή η άρνηση της εγκυμοσύνης— η επικρατέστερη εκδοχή παρέμεινε ο φόβος του Φαντή ότι η Ειρήνη θα τον εγκατέλειπε οριστικά μετά από έναν ακόμη καυγά.
Κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας, ο δράστης υποστήριξε ότι δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει την Ειρήνη, όμως το δικαστήριο δεν πείστηκε από τους ισχυρισμούς περί εγκλήματος εν βρασμώ ψυχής. Η ψυχολογική του κατάρρευση και οι προηγούμενες απόπειρες αυτοκτονίας δεν στάθηκαν ικανές να τον απαλλάξουν από τις ευθύνες του. Τελικά, ο Χριστόφορος Φαντής κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 17 ετών, αφήνοντας πίσω του μια τραγωδία που υπενθυμίζει πώς η έλλειψη στοργής και η παθολογική ζήλεια μπορούν να μετατρέψουν έναν έρωτα σε θανατηφόρο εφιάλτη.