Η σύγχρονη ελληνική ιστορία σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από την περίοδο της επταετίας, όμως μια από τις πιο αινιγματικές και σκληρές μορφές εκείνης της εποχής ήταν ο Δημήτριος Ιωαννίδης. Γνωστός και ως ο «αόρατος δικτάτορας», ο Ιωαννίδης ήταν ο άνθρωπος που, αν και πρωτοστάτησε στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, επέλεξε για χρόνια να κινείται στο παρασκήνιο ως διοικητής της ΕΣΑ. Η δράση του κορυφώθηκε τον Νοέμβριο του 1973, όταν ανέτρεψε τον Γεώργιο Παπαδόπουλο με ένα «πραξικόπημα μέσα στο πραξικόπημα», εγκαθιδρύοντας ένα ακόμη πιο σκληρό και αδιάλλακτο καθεστώς που οδήγησε τελικά στην τραγωδία της Κύπρου.
Ο Ιωαννίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923 και ακολούθησε στρατιωτική καριέρα, αποφοιτώντας από τη Σχολή Ευελπίδων το 1943. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, συμμετείχε σε κρίσιμα γεγονότα, όπως η μάχη της Κρήτης και η αντίσταση με τον ΕΔΕΣ, ενώ αργότερα υπηρέτησε στη Μακρόνησο. Η συμμετοχή του στον ΙΔΕΑ και η διαρκής ενασχόλησή του με συνωμοτικές ομάδες αξιωματικών έδειχναν από νωρίς την τάση του για παρέμβαση στην πολιτική ζωή της χώρας. Παρά τις κατά καιρούς διώξεις για τη δράση του, πάντα κατάφερνε να επιστρέφει στο στράτευμα, ενισχύοντας τον κύκλο επιρροής του.
Η ρήξη του με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο ήρθε όταν ο τελευταίος επιχείρησε μια μορφή φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος μέσω της κυβέρνησης Μαρκεζίνη. Ο Ιωαννίδης, ως εκφραστής της σκληροπυρηνικής πτέρυγας, θεώρησε την εξέγερση του Πολυτεχνείου ως την ιδανική ευκαιρία για να παρέμβει. Μετά την ανατροπή του Παπαδόπουλου, ο Ιωαννίδης παρέμεινε ο ουσιαστικός ρυθμιστής των εξελίξεων από το παρασκήνιο, διορίζοντας δικούς του ανθρώπους σε καίριες θέσεις, όπως τον Φαίδωνα Γκιζίκη στην προεδρία της δημοκρατίας. Η εμμονή του με την ανατροπή του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Κύπρο το 1974 ήταν το μοιραίο λάθος που άνοιξε την κερκόπορτα για την τουρκική εισβολή.
Μετά την κατάρρευση της δικτατορίας και την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ο Ιωαννίδης συνελήφθη, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, ποινή που αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη. Σε αντίθεση με άλλους πρωταίτιους, ο Ιωαννίδη δεν ζήτησε ποτέ χάρη και παρέμεινε στη φυλακή μέχρι τον θάνατό του το 2010. Οι εκθέσεις ξένων μυστικών υπηρεσιών, όπως της CIA, τον περιέγραφαν ως έναν άνθρωπο με απλή ζωή αλλά περιορισμένη αντίληψη των διεθνών εξελίξεων, που πίστευε ακράδαντα ότι ο κόσμος ελεγχόταν από κομμουνιστικές δυνάμεις. Η ιστορία του παραμένει ένα σκοτεινό μάθημα για τις συνέπειες του φανατισμού και της παρασκηνιακής εξουσίας.