Στον κόσμο των τυχερών παιχνιδιών, τα ονόματα του Τζον Τάραμας και του Μπίλι Γουόλτερς έχουν γραφτεί με χρυσά γράμματα λόγω των στρατηγικών τους ικανοτήτων. Ωστόσο, στην κατηγορία των κουλοχέρηδων, υπήρξε ένας παίκτης που δεν βασιζόταν στην τύχη, αλλά στην εφευρετικότητα: ο Τόμι Γκλεν Καρμάικλ. Ο Αμερικανός αυτός «μάγος» των ηλεκτρονικών κατάφερε για δεκαετίες να ληστεύει τα καζίνο με τέτοια ακρίβεια, ώστε να συντηρεί ένα υπερπολυτελές lifestyle με ακίνητα και ακριβά αυτοκίνητα, όντας πάντα ένα βήμα μπροστά από την τεχνολογία.
Γεννημένος το 1950 στην Οκλαχόμα, ο Καρμάικλ έδειξε από νωρίς κλίση προς τα ηλεκτρονικά κυκλώματα. Παρόλο που ξεκίνησε ως ιδιοκτήτης επιχείρησης επισκευής τηλεοράσεων, η οικονομική κρίση, τα προσωπικά προβλήματα και τρία διαζύγια τον έφεραν σε απόγνωση. Η μοίρα του άλλαξε το 1980, όταν ένας παλιός φίλος του εμφάνισε στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου του έναν κουλοχέρη-μινιατούρα μαζί με ένα πρωτόγονο εργαλείο κλοπής. Αυτή ήταν η σπίθα που χρειαζόταν ο Καρμάικλ για να ξεκινήσει μια καριέρα που θα άλλαζε για πάντα τα μέτρα ασφαλείας των καζίνο παγκοσμίως.
Η Εξέλιξη των Εργαλείων: Από τον Σύνδεσμο στην «Πατούσα της Μαϊμούς»
Το πρώτο εργαλείο που χρησιμοποίησε ο Καρμάικλ ήταν το «Top-Bottom Joint». Επρόκειτο για έναν μεταλλικό σύνδεσμο που εισχωρούσε στα σωθικά της μηχανής και βραχυκύκλωνε το κύκλωμα απονομής κερδών. Με αυτόν τον τρόπο, ο Τόμι κατάφερε να αποσπάσει χιλιάδες δολάρια από τα καζίνο του Λας Βέγκας, κερδίζοντας έως και 3.000 δολάρια την ημέρα. Όταν όμως οι κατασκευαστές αναβάθμισαν τα συστήματά τους, ο Καρμάικλ συνελήφθη και καταδικάστηκε σε πενταετή φυλάκιση, όπου γνώρισε τον μελλοντικό του συνεργάτη, Μάικλ Μπαλσάμο.
Μετά την αποφυλάκισή του, ο Καρμάικλ διαπίστωσε ότι οι νέοι κουλοχέρηδες ήταν πιο ανθεκτικοί. Αποφάσισε να κινηθεί έξυπνα: επισκέφθηκε εργοστάσια κατασκευής προσποιούμενος τον πελάτη για να μελετήσει τους νέους μηχανισμούς. Έτσι γεννήθηκε η «Πατούσα της Μαϊμούς» (The Monkey Paw), ένα εργαλείο που «γλιστρούσε» στον μετρητή των νομισμάτων και τον ανάγκαζε να μοιράζει κέρδη χωρίς να τα καταγράφει. Η εφευρετικότητά του του επέτρεπε να βγάζει περίπου 1.000 δολάρια την ώρα, αφήνοντας τους υπεύθυνους ασφαλείας σε πλήρη σύγχυση.
Το Μαγικό Ραβδί και η Επιχείρηση «Light Wand»
Η τεχνολογική κόντρα συνεχίστηκε όταν τα καζίνο αντικατέστησαν τους μηχανικούς διακόπτες με φωτοκύτταρα. Ο Καρμάικλ απάντησε με το «Μαγικό Ραβδί» (The Light Wand), μια μικροσκοπική συσκευή με φως στην άκρη που τύφλωνε τον αισθητήρα του μηχανήματος. Αυτή τη φορά, ο Τόμι δεν περιορίστηκε στη χρήση, αλλά μετέτρεψε την ιδέα σε επιχείρηση. Κατασκεύαζε τα εργαλεία με κόστος μόλις 2 δολάρια και τα πουλούσε σε άλλους τζογαδόρους για 12.000 δολάρια το καθένα, αποκομίζοντας μυθικά κέρδη.
Η πτώση του ξεκίνησε από την απροσεξία των συνεργατών του και την εξέλιξη της κινητής τηλεφωνίας, που επέτρεψε στο FBI να παρακολουθήσει τις συνομιλίες του. Παρά την εγκατάσταση καμερών και νέων αισθητήρων, ο Καρμάικλ παρέμενε ενεργός έως το 2000, χρησιμοποιώντας το εργαλείο «The Tongue» (Η Γλώσσα). Τελικά, συνελήφθη στην Ατλάντικ Σίτι μετά από στενή παρακολούθηση των ομοσπονδιακών αρχών, οι οποίοι είχαν πλέον συγκεντρώσει αδιάσειστα στοιχεία για την πολύχρονη δράση του.
Η Μαύρη Λίστα και η Κληρονομιά της Ασφάλειας
Αντιμέτωπος με βαριά ποινή, ο Καρμάικλ επέλεξε να συνεργαστεί με τις αρχές, αποκαλύπτοντας όλα τα μυστικά και τα εργαλεία του. Αυτό του χάρισε μια επιεική ποινή φυλάκισης 11 μηνών, αλλά του στέρησε την περιουσία του, η οποία κατασχέθηκε. Από το 2003, το όνομά του φιγουράρει στο «Black Book» της Νεβάδα, πράγμα που σημαίνει ότι του απαγορεύεται η είσοδος σε οποιοδήποτε καζίνο της πολιτείας για το υπόλοιπο της ζωής του.
Σήμερα, ο Τόμι Γκλεν Καρμάικλ υποστηρίζει ότι έχει αλλάξει στρατόπεδο, έχοντας αναπτύξει το σύστημα ασφαλείας «The Protector». Παρόλο που οι κατασκευαστές παραμένουν επιφυλακτικοί, φοβούμενοι ότι η συσκευή του θα μπορούσε να μετατραπεί εκ νέου σε εργαλείο εξαπάτησης, η συμβολή του στην ασφάλεια των τυχερών παιχνιδιών είναι αναμφισβήτητη. Οι σύγχρονοι κουλοχέρηδες, που πλέον λειτουργούν ως εξελιγμένοι υπολογιστές, οφείλουν τα δρακόντεια μέτρα προστασίας τους στην ευφυΐα του ανθρώπου που τους «νίκησε» περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στην ιστορία.