Η νύχτα της 4ης Δεκεμβρίου 1950 έμελλε να μείνει χαραγμένη στην ιστορία της ελληνικής εγκληματολογίας ως η στιγμή που αποκαλύφθηκε ένα από τα πιο ανατριχιαστικά θηριωδία του 20ού αιώνα. Δυνάμεις της Αστυνομίας Πόλεων, παρουσία δικαστικών αρχών και ιατροδικαστή, εισέβαλαν στη μονή Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσας στην Κερατέα. Η επιχείρηση έφερε στο φως μια εφιαλτική πραγματικότητα: 36 παιδιά απελευθερώθηκαν, ενώ βρέθηκαν ηλικιωμένες γυναίκες σε κατάσταση σοβαρού υποσιτισμού, δεμένες σε υπόγεια κελιά. Πρωταγωνίστρια αυτού του κολαστηρίου ήταν η Μαριάμ Σουλακιώτη, η ηγουμένη που έμεινε γνωστή ως η «Μητέρα της Κερατέας» ή η «Γυναίκα με τα Μαύρα».
Το παρελθόν της Μαριάμ ξεκινά γύρω στο 1883 στην Κερατέα. Πριν φορέσει το ράσο, εργάστηκε σε εργοστάσιο, όμως η ζωή της πήρε άλλη τροπή μετά το σχίσμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας για το νέο ημερολόγιο το 1924. Η Σουλακιώτη εντάχθηκε στους Παλαιοημερολογίτες και ακολούθησε τον επίσκοπο Ματθαίο, μια κίνηση που την οδήγησε σε πλήρη εκκλησιαστική απομόνωση. Αυτή η έλλειψη ελέγχου από οποιαδήποτε επίσημη αρχή επέτρεψε στη μονή, που ιδρύθηκε το 1927, να μετατραπεί σε ένα απόλυτο φέουδο όπου η ηγουμένη ασκούσε τυραννική εξουσία, ειδικά μετά τον θάνατο του Ματθαίου το 1950.
Η Στρατηγική της Υφαρπαγής και τα Φρικτά Βασανιστήρια
Η δράση της Μαριάμ Σουλακιώτη ισορροπούσε ανάμεσα στην οικονομική απάτη και τον καθαρό σαδισμό. Στόχος της ήταν κυρίως ευάλωτες γυναίκες, χήρες ή ανύπαντρες με μεγάλη περιουσία, τις οποίες προσέλκυε με υποσχέσεις για πνευματική γαλήνη και φροντίδα. Μόλις τα θύματα περνούσαν την πύλη του μοναστηριού, η ηγουμένη απαιτούσε τη μεταβίβαση όλων των περιουσιακών τους στοιχείων στη μονή. Όσες αρνούνταν, αντιμετώπιζαν ένα ανελέητο πρόγραμμα βασανιστηρίων και υποσιτισμού, το οποίο βαφτιζόταν «εξαγνισμός της ψυχής».
Οι αποκαλύψεις που ακολούθησαν τη σύλληψή της ήταν σοκαριστικές. Η Ευγενία Μαργέτη, ένα από τα θύματα που κατάφερε να καταγγείλει τη δράση της, περιέγραψε πώς αναγκάστηκε να παραχωρήσει το αστρονομικό για την εποχή ποσό των 118 εκατομμυρίων δραχμών. Διεθνή πρακτορεία, όπως το Reuters, ανέφεραν ότι η Σουλακιώτη είχε καταφέρει να συγκεντρώσει περισσότερα από 300 ακίνητα σε όλη την Ελλάδα, καθώς και χρυσαφικά τεράστιας αξίας. Ωστόσο, το τίμημα σε ανθρώπινες ζωές ήταν το πιο βαρύ, με ορισμένες εκτιμήσεις να ανεβάζουν τον αριθμό των θυμάτων ακόμη και στα 500, εξαιτίας των άθλιων συνθηκών διαβίωσης και της φυματίωσης.
Οι Δίκες και το Τέλος της Ηγουμένης στις Φυλακές Αβέρωφ
Η Μαριάμ Σουλακιώτη οδηγήθηκε τρεις φορές στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Αν και αρχικά οι κατηγορίες αφορούσαν οικονομικές παραβάσεις, οι μεταγενέστερες δίκες εστίασαν σε βαριά εγκλήματα: ανθρωποκτονίες, απάτες, πλαστογραφίες, εκβιασμούς και τον θάνατο δεκάδων παιδιών από παραμέληση. Μαζί της κατηγορήθηκαν και άλλοι μοναχοί, όμως η ίδια παρέμεινε ο κεντρικός στόχος της δικαιοσύνης. Παρά το βαρύ κατηγορητήριο, η ίδια δεν παραδέχθηκε ποτέ την ενοχή της, κάνοντας λόγο για συκοφαντίες και «σατανικές μυθοπλασίες».
Οι ποινές που της επιβλήθηκαν ήταν διαδοχικές, με τη συνολική καταδίκη να την κρατά έγκλειστη για το υπόλοιπο της ζωής της. Ακόμη και την ύστατη στιγμή, δήλωνε πως είχε την συνείδησή της ήσυχη απέναντι στον Θεό. Η «Μητέρα της Κερατέας» πέθανε στις φυλακές Αβέρωφ τον Νοέμβριο του 1954, σε ηλικία 71 ετών. Η ιστορία της παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις πιο σκοτεινές υπενθυμίσεις του πώς ο θρησκευτικός φανατισμός και η έλλειψη ελέγχου μπορούν να δημιουργήσουν εστίες απόλυτου κακού, αφήνοντας πίσω τους έναν άγνωστο αριθμό αδικοχαμένων ψυχών.