Η ιστορία του Μουαμάρ Καντάφι ξεκινά το 1969, όταν σε ηλικία μόλις 27 ετών ηγήθηκε ενός αναίμακτου πραξικοπήματος κατά του βασιλιά Ιντρίς, υποσχόμενος μια νέα εποχή αραβικού εθνικισμού, ευημερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Γεννημένος σε μια οικογένεια Βεδουίνων στη Σαχάρα, ο Καντάφι κατάφερε να αναδειχθεί μέσα από τις στρατιωτικές τάξεις και να κερδίσει αρχικά τη συμπάθεια του λαού του, εθνικοποιώντας τη βιομηχανία πετρελαίου και επενδύοντας σε μεγάλα έργα υποδομής, όπως το τεχνητό ποτάμι στην έρημο, και σε προγράμματα δωρεάν υγείας και παιδείας. Ωστόσο, η χαρισματική του προσωπικότητα σύντομα έδωσε τη θέση της σε μια αυταρχική και συχνά αλλόκοτη διακυβέρνηση.
Ο Καντάφι επέβαλε τη δική του πολιτική θεωρία, την οποία κατέγραψε στο περίφημο «Πράσινο Βιβλίο», ένα κράμα ισλαμικών διδασκαλιών, σοσιαλισμού και δικών του ιδεών, το οποίο κάθε Λίβυος ήταν υποχρεωμένος να απομνημονεύσει. Παρά τις υποσχέσεις για άμεση δημοκρατία, το καθεστώς του μετατράπηκε γρήγορα σε ένα από τα πιο καταπιεστικά στον κόσμο. Οι δημόσιες εκτελέσεις φοιτητών και αντιφρονούντων, συχνά σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, τα βασανιστήρια στα κρατητήρια της μυστικής αστυνομίας και η εξαφάνιση χιλιάδων πολιτών δημιούργησαν ένα κλίμα τρόμου που κράτησε για δεκαετίες.
Η διεθνής απομόνωση του Καντάφι κορυφώθηκε κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80, όταν άρχισε να χρηματοδοτεί και να εξοπλίζει τρομοκρατικές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο, από τον IRA μέχρι την PLO. Η εμπλοκή του στη βομβιστική επίθεση στη ντισκοτέκ Λαμπέλ στο Βερολίνο και στην τραγωδία του Λόκερμπι το 1988, όπου 270 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, τον κατέστησε «νούμερο ένα» εχθρό της Δύσης. Παρά τις προσπάθειές του για «επαναλανσάρισμα» της εικόνας του τα μετέπειτα χρόνια, οι κυρώσεις και η δυσαρέσκεια του λαού του παρέμειναν μια βραδυφλεγής βόμβα.
Το τέλος ήρθε το 2011, κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης. Οι εξεγερμένοι Λίβυοι, με την υποστήριξη διεθνών δυνάμεων, κατάφεραν να ανατρέψουν το καθεστώς. Ο Καντάφι, ο άνθρωπος που κάποτε κυβερνούσε με σιδηρά πυγμή, βρέθηκε κρυμμένος σε έναν αγωγό αποχέτευσης στη γενέτειρά του, τη Σύρτη. Οι εικόνες της σύλληψης και του λιντσαρίσματός του από το οργισμένο πλήθος έκαναν τον γύρο του κόσμου, αποτελώντας μια σκληρή υπενθύμιση ότι η απόλυτη εξουσία έχει συχνά ένα εξαιρετικά βίαιο τέλος. Η πτώση του σηματοδότησε το τέλος μιας εποχής 42 ετών, αφήνοντας πίσω της μια χώρα βυθισμένη στο χάος και την αβεβαιότητα.