Το χωριό Ινουκάκι στον νομό Φουκουόκα της Ιαπωνίας θεωρείται ένας από τους πιο στοιχειωμένους προορισμούς στη χώρα, περιτριγυρισμένο από ανατριχιαστικούς θρύλους και αληθινές τραγωδίες. Η φήμη του ως «καταραμένο» οφείλεται σε ιστορίες για αιματηρές τελετουργίες, κανιβαλισμό και την ύπαρξη μιας κοινότητας που ζει έξω από τους νόμους του ιαπωνικού κράτους. Λέγεται ότι στην είσοδο του χωριού υπήρχε κάποτε μια πινακίδα που προειδοποιούσε πως το Σύνταγμα της Ιαπωνίας δεν ισχύει πέρα από αυτό το σημείο, ενώ οι κάτοικοί του, απομονωμένοι για αιώνες, παρουσιάζονται ως επιθετικοί προς κάθε ξένο που τολμά να πλησιάσει.
Ωστόσο, πίσω από το πέπλο του μυστηρίου κρύβεται μια πιο πεζή αλλά και μια εξαιρετικά σκληρή πραγματικότητα. Το ιστορικό χωριό Ινουκάκι υπήρξε πράγματι από το 1691 έως το 1889 και ήταν γνωστό για την παραγωγή κεραμικών και χάλυβα. Η οριστική εξαφάνισή του από τον χάρτη ήρθε με την κατασκευή ενός φράγματος που βύθισε την περιοχή κάτω από το νερό, οδηγώντας τους κατοίκους σε μετεγκατάσταση. Πολλοί πιστεύουν ότι η επίσημη εκδοχή της βύθισης ήταν απλώς ένα πρόσχημα της κυβέρνησης για να εξαφανίσει τα ίχνη των σκοτεινών συμβάντων που λάμβαναν χώρα εκεί, τροφοδοτώντας ακόμα περισσότερο τις θεωρίες συνωμοσίας.
Το σημείο που συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο φόβο είναι το παλιό τούνελ Ινουκάκι, το οποίο έχει εγκαταλειφθεί και σφραγιστεί με τσιμεντένιους όγκους. Η φήμη του τούνελ ως τόπου απόλυτου τρόμου ενισχύθηκε από μια αποτρόπαια αληθινή δολοφονία που συνέβη το 1988. Ένας 20χρονος άνδρας, ο Κοΐτσι Ουμαγιάμα, έπεσε θύμα μιας ομάδας νεαρών που τον απήγαγαν για το αυτοκίνητό του. Μετά από μια σειρά βασανιστηρίων, τον οδήγησαν στο παλιό τούνελ, όπου τον περιέλουσαν με βενζίνη και τον έκαψαν ζωντανό. Αυτό το φρικιαστικό γεγονός έδωσε μια ρεαλιστική και αιματηρή βάση στις ιστορίες για τις κραυγές που ακούγονται μέσα από το τούνελ τις νύχτες.
Σήμερα, το Ινουκάκι παραμένει δημοφιλής προορισμός για κυνηγούς φαντασμάτων και περίεργους, ειδικά μετά την κυκλοφορία σχετικών ταινιών τρόμου που εκτόξευσαν το ενδιαφέρον του κοινού. Οι τοπικές αρχές έχουν ενισχύσει τα μέτρα ασφαλείας με κάμερες και περιπολίες, καθώς η περιοχή έχει γεμίσει με γκράφιτι και σκουπίδια από απρόσεκτους επισκέπτες. Παρά την τουριστική περιέργεια, οι κάτοικοι των γύρω περιοχών αποφεύγουν το σημείο, όχι μόνο λόγω των θρύλων, αλλά και λόγω της εγκληματικότητας που συχνά βρίσκει καταφύγιο στην απομόνωση του δάσους. Το Ινουκάκι παραμένει μια σκοτεινή υπενθύμιση του πώς η λαϊκή μυθολογία μπορεί να μπλεχτεί με την αληθινή βία, δημιουργώντας έναν αξεδιάλυτο γρίφο τρόμου.