Όταν η Ισημερινή Γουινέα απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1968, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η ελευθερία θα σήμαινε την αρχή ενός από τους πιο εφιαλτικούς δεσποτισμούς στην ανθρώπινη ιστορία. Ο Φρανσίσκο Μασίας Νγκέμα, ένας πρώην δημόσιος υπάλληλος με παραισθήσεις μεγαλείου, εξελέγη ως ο πρώτος πρόεδρος της χώρας, αλλά σύντομα αποκάλυψε το αληθινό, παρανοϊκό του πρόσωπο. Αυτοαποκαλούμενος «Χιτλερικός Μαρξιστής», ο Μασίας συνδύασε την απόλυτη αυταρχικότητα με έναν ακραίο εθνοεθνικισμό, οδηγώντας τη χώρα του σε μια κατάσταση που ονομάστηκε «Άουσβιτς της Αφρικής».
Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από μια βαθιά αποστροφή προς τη μόρφωση και τον δυτικό πολιτισμό. Ο Μασίας κήρυξε τον πόλεμο στην πνευματική τάξη της χώρας, απαγορεύοντας ακόμα και τη λέξη «διανοούμενος» και διατάσσοντας την εκτέλεση όσων φορούσαν γυαλιά, θεωρώντας τα σύμβολο μόρφωσης. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '70, είχαν απομείνει μόνο δύο γιατροί σε ολόκληρη τη χώρα, καθώς οι υπόλοιποι είχαν φυλακιστεί, δολοφονηθεί ή εξοριστεί. Οι εκκλησίες υποχρεώθηκαν να αναρτήσουν τη φωτογραφία του, ενώ το επίσημο σύνθημα του κράτους έγινε «δεν υπάρχει άλλος Θεός από τον Μασίας».
Οι ωμότητες του καθεστώτος ξεπέρασαν κάθε όριο λογικής. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1969, ο Μασίας διέταξε την εκτέλεση 186 φερόμενων ως αντιφρονούντων σε ένα εθνικό στάδιο, ενώ από τα μεγάφωνα ακουγόταν ποπ μουσική και οι στρατιώτες του ήταν ντυμένοι Άγιοι Βασίληδες. Η παράνοια του τον οδήγησε στο να αποσυρθεί σε ένα οχυρωμένο κτήμα στο χωριό του, όπου επιδιδόταν σε τελετουργίες νεκρομαντείας, ισχυριζόμενος ότι μιλούσε με τα πνεύματα των νεκρών, ενώ η οικονομία της χώρας είχε καταρρεύσει πλήρως και ο πληθυσμός λιμοκτονούσε.
Το τέλος του παράφρονα δικτάτορα ήρθε το 1979, όταν ο ανιψιός του, Τεοντόρο Ομπιάνγκ, φοβούμενος ότι θα είναι το επόμενο θύμα, οργάνωσε πραξικόπημα. Ο Μασίας συνελήφθη, δικάστηκε και εκτελέστηκε από Μαροκινούς μισθοφόρους, καθώς οι ντόπιοι στρατιώτες φοβούνταν τις «μαγικές» του δυνάμεις ακόμα και μετά θάνατον. Παρά τον θάνατό του, η Ισημερινή Γουινέα δεν βρήκε την πραγματική λύτρωση, καθώς ο Ομπιάνγκ παραμένει στην εξουσία μέχρι σήμερα, διατηρώντας πολλές από τις αυταρχικές πρακτικές που έμαθε δίπλα στον θείο του. Η ιστορία του Μασίας παραμένει μια οδυνηρή υπενθύμιση του πώς η απόλυτη εξουσία στα χέρια ενός παράφρονα μπορεί να καταστρέψει ένα ολόκληρο έθνος.