Η Κέρκυρα κατέχει μια μοναδική θέση στη σερβική ιστορία, καθώς κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου λειτούργησε ως η προσωρινή πρωτεύουσα της Σερβίας για σχεδόν δύο χρόνια. Μετά την κατάληψη του Βελιγραδίου από τις δυνάμεις της Αυστροουγγαρίας, της Γερμανίας και της Βουλγαρίας το 1915, ο σερβικός στρατός, η βασιλική οικογένεια και χιλιάδες άμαχοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν μέσω των παγωμένων βουνών της Αλβανίας. Αυτή η «πορεία του θανάτου» οδήγησε χιλιάδες ανθρώπους στις ακτές της Αδριατικής, από όπου συμμαχικά πλοία τους μετέφεραν στο νησί των Φαιάκων, το οποίο μετατράπηκε σε «νησί της σωτηρίας».
Η άφιξη περίπου 150.000 Σέρβων σε ένα νησί με πληθυσμό μόλις 98.000 κατοίκων δημιούργησε τεράστιες προκλήσεις. Οι πρώτες εβδομάδες ήταν δραματικές, καθώς οι κακουχίες, η πείνα και οι ασθένειες κόστισαν τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους. Ο αριθμός των νεκρών ήταν τόσο μεγάλος που πολλοί θάφτηκαν στη θάλασσα γύρω από το νησάκι Βίδο, το οποίο σήμερα φιλοξενεί ένα επιβλητικό μαυσωλείο και θεωρείται ιερός τόπος για τους Σέρβους. Παρά το τραγικό ξεκίνημα, με τη βοήθεια των συμμάχων και της τοπικής κοινωνίας, η κατάσταση σταθεροποιήθηκε και η Κέρκυρα άρχισε να λειτουργεί ως ένα πλήρες σερβικό κράτος εν εξορία.
Στο νησί εγκαταστάθηκε η σερβική Βουλή, η οποία συνεδρίαζε στο Δημοτικό Θέατρο της Κέρκυρας, ενώ το ξενοδοχείο Bella Venezia μετατράπηκε σε έδρα της κυβέρνησης. Κατά την περίοδο αυτή, τυπώνονταν σερβικά χαρτονομίσματα, εκδιδόταν η εφημερίδα «Σέρβικα Νέα» και κυκλοφορούσαν λογοτεχνικά περιοδικά, διατηρώντας ζωντανό το εθνικό φρόνημα και την ελπίδα της επιστροφής. Οι σχέσεις μεταξύ του σερβικού πληθυσμού και των Κερκυραίων υπήρξαν εξαιρετικά θερμές, με τους δύο λαούς να μοιράζονται κοινές ορθόδοξες παραδόσεις και θρησκευτικές τελετές, δημιουργώντας δεσμούς φιλίας που παραμένουν ισχυροί μέχρι σήμερα.
Η πολιτιστική και κοινωνική ζωή των Σέρβων στην Κέρκυρα ήταν ιδιαίτερα έντονη, με θεατρικές παραστάσεις, αθλητικούς αγώνες και τη λειτουργία σερβικών εστιατορίων. Το 1917, ο Ελευθέριος Βενιζέλος επισκέφθηκε τη σερβική Βουλή στο νησί, υποσχόμενος πλήρη υποστήριξη στον αγώνα τους. Με τη λήξη του πολέμου το 1918, οι Σέρβοι επέστρεψαν στην πατρίδα τους για να ιδρύσουν το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, αφήνοντας πίσω τους το «Σερβικό Σπίτι» στην παλιά πόλη της Κέρκυρας ως αιώνιο σύμβολο ευγνωμοσύνης και αδελφοσύνης.