Το σκάνδαλο Κλίντον-Λεβίνσκι παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις πιο εμβληματικές στιγμές της αμερικανικής πολιτικής ιστορίας της δεκαετίας του 1990. Η υπόθεση ξεκίνησε το 1995, όταν η 21χρονη Μόνικα Λεβίνσκι έφτασε στην Ουάσιγκτον ως ασκούμενη στον Λευκό Οίκο. Αυτό που ξεκίνησε ως μια κρυφή σχέση με τον τότε Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον, σύντομα μετατράπηκε σε έναν εθνικό και διεθνή πολιτικό τυφώνα που έφερε στο φως ζητήματα εξουσίας, ηθικής και νομικών συνεπειών που ξεπέρασαν κατά πολύ τα όρια της προσωπικής ζωής.
Κεντρικό ρόλο στην αποκάλυψη του σκανδάλου έπαιξε η Λίντα Τριπ, μια δημόσια υπάλληλος και φίλη της Λεβίνσκι, η οποία άρχισε να καταγράφει κρυφά τις εξομολογήσεις της νεαρής ασκούμενης για τη σχέση της με τον Πρόεδρο. Οι ηχογραφήσεις αυτές αποδείχθηκαν καθοριστικές, καθώς η Λεβίνσκι είχε αρχικά αρνηθεί τη σχέση υπό ένορκη κατάθεση. Η Τριπ παρέδωσε το υλικό αυτό στον ανεξάρτητο ανακριτή Κεν Σταρ, ο οποίος ήδη ερευνούσε τον Κλίντον για άλλες υποθέσεις, δίνοντάς του το πάτημα να διευρύνει την έρευνά του σε θέματα ψευδορκίας και παρακώλυσης δικαιοσύνης.
Η πολιτική επίδραση του σκανδάλου ήταν τεράστια, οδηγώντας στην ιστορική παραπομπή (impeachment) του Μπιλ Κλίντον από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Αν και ο Πρόεδρος τελικά αθωώθηκε από τη Γερουσία και παρέμεινε στο αξίωμά του, η υστεροφημία του αμαυρώθηκε ανεπανόρθωτα. Η υπόθεση ανέδειξε την έντονη πόλωση μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων, ενώ η διάσημη πλέον φράση του Κλίντον «δεν είχα σεξουαλικές σχέσεις με αυτή τη γυναίκα» έγινε σύμβολο πολιτικής εξαπάτησης, ειδικά μετά την αποκάλυψη του περίφημου μπλε φορέματος που περιείχε αδιαμφισβήτητα αποδεικτικά στοιχεία DNA.
Σήμερα, η οπτική γωνία για το σκάνδαλο έχει αλλάξει, με πολλούς να βλέπουν τη Μόνικα Λεβίνσκι ως θύμα μιας τεράστιας ανισορροπίας ισχύος και ενός ανελέητου διασυρμού από τα μέσα ενημέρωσης. Ενώ ο Κλίντον κατάφερε να διατηρήσει υψηλά ποσοστά δημοτικότητας κατά τη διάρκεια της κρίσης, η Λεβίνσκι είδε τη ζωή και την καριέρα της να καταστρέφονται πριν καλά-καλά ξεκινήσουν. Το σκάνδαλο αυτό λειτούργησε ως καταλύτης για τη δημιουργία του 24ωρου ειδησεογραφικού κύκλου και έθεσε θεμελιώδη ερωτήματα για τα όρια μεταξύ ιδιωτικής ηθικής και δημόσιας λογοδοσίας που συνεχίζουν να απασχολούν την κοινωνία μέχρι και σήμερα.