Η ζωή στον Μεσαίωνα απέχει πολύ από τις ρομαντικές εικόνες των ιπποτών και των μεγαλειωδών κάστρων που προβάλλει το Χόλιγουντ. Για τον μέσο άνθρωπο της εποχής, η καθημερινότητα ήταν ένας διαρκής αγώνας για επιβίωση, γεμάτος κινδύνους που σήμερα θεωρούμε αδιανόητους. Από τη στιγμή που θα ξυπνούσε κανείς, ερχόταν αντιμέτωπος με την πλήρη έλλειψη υγιεινής, τη δυσοσμία των πόλεων και τη σκληρή χειρωνακτική εργασία που έκαιγε χιλιάδες θερμίδες καθημερινά. Οι σύγχρονες ανέσεις μας έχουν κάνει "μαλακούς", και μια απλή επίσκεψη στο παρελθόν θα αρκούσε για να μας σοκάρει μέχρι το μεδούλι.
Η διατροφή ήταν ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια, καθώς το φαγητό δεν ήταν μόνο άγευστο αλλά και συχνά επικίνδυνο. Οι χωρικοί ζούσαν κυρίως με μια αραιή σούπα από λαχανικά, ενώ το ψωμί ήταν τόσο σκληρό που μπορούσε να σπάσει δόντια, αφού περιείχε υπολείμματα από τις πέτρινες μυλόπετρες. Ακόμα χειρότερα, το ψωμί συχνά μολυνόταν από έναν μύκητα που προκαλούσε παραισθήσεις και θάνατο. Το νερό ήταν ακατάλληλο για πόση λόγω των μολύνσεων, με αποτέλεσμα όλοι, ακόμα και τα μικρά παιδιά, να πίνουν μπύρα ή αλκοόλ με κάθε γεύμα, καθώς η διαδικασία της ζυθοποιίας σκότωνε τα μικρόβια.
Η προσωπική υγιεινή και οι "τουαλέτες" της εποχής θα προκαλούσαν τρόμο στον σύγχρονο άνθρωπο. Τα απόβλητα κατέληγαν συχνά απευθείας στον δρόμο από τα παράθυρα των σπιτιών, δημιουργώντας μια ανυπόφορη οσμή που κάλυπτε ολόκληρες πόλεις. Χωρίς αποχετευτικό σύστημα ή χαρτί υγείας, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν βρύα, φύλλα ή ακόμα και το αριστερό τους χέρι. Το μπάνιο ήταν σπάνιο, καθώς πολλοί πίστευαν ότι το νερό άνοιγε τους πόρους και επέτρεπε στις ασθένειες να εισέλθουν στο σώμα, ενώ οι ψείρες ήταν ένας μόνιμος και αποδεκτός σύντροφος για πλούσιους και φτωχούς.
Η ιατρική περίθαλψη ήταν εξίσου τρομακτική, με τις θεραπείες να μοιάζουν περισσότερο με βασανιστήρια. Χωρίς καμία γνώση για τα μικρόβια, οι γιατροί χρησιμοποιούσαν βδέλλες και αφαιμάξεις για να θεραπεύσουν σχεδόν τα πάντα, πιστεύοντας ότι οι ασθένειες προέρχονταν από "μολυσμένο αέρα" ή ανισορροπία των χυμών του σώματος. Το προσδόκιμο ζωής ήταν εξαιρετικά χαμηλό και ένα απλό κρυολόγημα μπορούσε να αποβεί μοιραίο. Αν προσθέσουμε σε όλα αυτά ένα νομικό σύστημα που βασιζόταν σε "δοκιμασίες" με καυτά σίδηρα και δημόσιες εκτελέσεις για ασήμαντα αδικήματα, γίνεται σαφές ότι η μεσαιωνική ζωή ήταν μια βίαιη και χαοτική εμπειρία που ελάχιστοι από εμάς θα άντεχαν για παραπάνω από 24 ώρες.