Η ιστορία της Μεγάλης Δούκισσας Όλγας Αλεξάντροβνα Ρομανόφ είναι μια συγκλονιστική αφήγηση επιβίωσης, που ξεκινά από τα χρυσοποίκιλτα παλάτια της Αγίας Πετρούπολης και καταλήγει σε ένα ταπεινό διαμέρισμα στον Καναδά. Γεννημένη το 1882, ήταν η μικρότερη κόρη του Τσάρου Αλέξανδρου Γ΄ και αδελφή του τελευταίου Τσάρου, Νικολάου Β΄. Η Όλγα μεγάλωσε σε μια εποχή όπου η Ρωσική Αυτοκρατορία βρισκόταν στο μεταίχμιο της βιομηχανικής επανάστασης και της πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης. Παρά την αυτοκρατορική της καταγωγή, η ανατροφή της ήταν αυστηρή, με σκληρά κρεβάτια και κρύο νερό, ενώ η ζωή της σημαδεύτηκε πρόωρα από τον θάνατο του αγαπημένου της πατέρα όταν εκείνη ήταν μόλις 12 ετών.
Η προσωπική ζωή της Όλγας υπήρξε γεμάτη προκλήσεις. Ο πρώτος της γάμος με τον Δούκα Πέτρο του Όλντενμπουργκ ήταν μια δυστυχισμένη και ανεκπλήρωτη ένωση, που πιστεύεται ότι παρέμεινε λευκή, καθώς ο σύζυγός της ενδιαφερόταν περισσότερο για τον τζόγο παρά για την οικογενειακή ζωή. Η Όλγα βρήκε την αληθινή ευτυχία στον δεύτερο γάμο της με τον αξιωματικό Νικολάι Κουλικόφσκι, έναν άνδρα χαμηλότερης κοινωνικής τάξης, τον οποίο παντρεύτηκε το 1916 μετά από χρόνια αναμονής για την έγκριση του αδελφού της. Η ευτυχία τους όμως συνέπεσε με την κατάρρευση της Ρωσίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την έκρηξη της Ρωσικής Επανάστασης.
Όταν οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν την εξουσία και εκτέλεσαν τον Τσάρο Νικόλαο Β΄ και την οικογένειά του το 1918, η Όλγα και η δική της οικογένεια βρέθηκαν σε θανάσιμο κίνδυνο στην Κριμαία. Κατάφεραν να επιβιώσουν χάρη στις ανακατατάξεις του εμφυλίου πολέμου και τη διεθνή παρέμβαση, δραπετεύοντας αρχικά στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στη Δανία, την πατρίδα της μητέρας της. Εκεί, η κάποτε Μεγάλη Δούκισσα έζησε μια απλή ζωή, δουλεύοντας στα χωράφια μιας μικρής φάρμας και στηρίζοντας την οικογένειά της μέσα από τη ζωγραφική, παράγοντας πάνω από 2.000 έργα κατά τη διάρκεια της ζωής της.
Το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής της γράφτηκε στον Καναδά, όπου κατέφυγε το 1948 φοβούμενη την επέκταση της σοβιετικής επιρροής στην Ευρώπη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Όλγα πέθανε στο Τορόντο το 1960 σε ηλικία 78 ετών, όντας το τελευταίο εν ζωή παιδί Ρώσου Τσάρου. Παρά τις κακουχίες και την απώλεια της αυτοκρατορικής της αίγλης, παρέμεινε μια γυναίκα με αξιοθαύμαστη δύναμη και ταπεινότητα, αποτελώντας τον τελευταίο συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον σύγχρονο κόσμο και την παλιά Ρωσική Αυτοκρατορία του 19ου αιώνα.