Στις 9 Δεκεμβρίου 1996, το νοσοκομείο «Σωτηρία» επί της λεωφόρου Μεσογείων έγινε το σκηνικό μιας από τις πιο ανατριχιαστικές υποθέσεις ωμής βίας στα ελληνικά χρονικά. Ένας 25χρονος άνδρας σε κατάσταση αμόκ εισέβαλε στο νοσηλευτικό ίδρυμα κρατώντας μια καραμπίνα, αποφασισμένος να φτάσει μέχρι τους θαλάμους των γυναικών. Παρά τις προσπάθειες του προσωπικού και των παρευρισκομένων να τον ανακόψουν, ο δράστης κατάφερε να υλοποιήσει το δολοφονικό του σχέδιο, αφήνοντας πίσω του δύο νεκρές γυναίκες και μια κατεστραμμένη οικογένεια.
Ο θύτης, ένας 25χρονος ταξιτζής ονόματι Βασίλης Μουζακίτης, περιγραφόταν από το περιβάλλον του ως ένας άνθρωπος με εξαιρετικά οξύθυμο και προβληματικό χαρακτήρα. Στόχος του ήταν η εν διαστάσει σύζυγός του, η 20χρονη Δέσποινα Κώτση, η οποία νοσηλευόταν στη Θωρακοχειρουργική Κλινική μετά από προηγούμενη επίθεση που είχε δεχθεί από τον ίδιο. Η Δέσποινα είχε πάρει την απόφαση να χωρίσει και να αναζητήσει καταφύγιο στο σπίτι της μητέρας της, προσπαθώντας να γλιτώσει από τη συνεχή λεκτική, ψυχολογική και σωματική βία που υφίστατο λόγω της παθολογικής ζήλειας του συζύγου της.
Το χρονικό της τραγωδίας είχε ξεκινήσει νωρίτερα, όταν ο Μουζακίτης μαχαίρωσε τη σύζυγό του κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης που υποτίθεται ότι θα οδηγούσε σε συμφιλίωση. Όταν εκείνη αρνήθηκε να δώσει άλλη ευκαιρία στον γάμο τους, ο δράστης την τραυμάτισε και τράπηκε σε φυγή. Ωστόσο, η εμμονή του δεν σταμάτησε εκεί. Αφού πυροβόλησε την είσοδο του σπιτιού της πεθεράς του, άρχισε να αναζητά τα θύματά του στα νοσοκομεία της Αθήνας, μέχρι που εντόπισε τη Δέσποινα στον θάλαμο 160 του «Σωτηρία». Εκεί, τη δολοφόνησε σχεδόν εξ επαφής, ενώ σκότωσε και τη μητέρα της, Μαρία, η οποία μπήκε μπροστά για να προστατεύσει το παιδί της.
Μετά τη σύλληψή του στους Αμπελοκήπους, ο Μουζακίτης ομολόγησε την πράξη του, προβάλλοντας όμως το επιχείρημα ότι βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ και ότι σκοπός του ήταν απλώς να τις τρομάξει. Οι ισχυρισμοί του δεν έπεισαν κανέναν, ενώ ο Τύπος της εποχής άσκησε δριμεία κριτική στην Αστυνομία, καθώς θεωρήθηκε ότι το διπλό φονικό θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν είχαν ληφθεί μέτρα προστασίας μετά την πρώτη επίθεση με μαχαίρι. Η αδιαφορία των αρχών επέτρεψε στον δράστη να περιφέρεται οπλισμένος από νοσοκομείο σε νοσοκομείο χωρίς κανένα εμπόδιο.
Η σοκαριστική αυτή ιστορία έμεινε χαραγμένη στη συλλογική μνήμη και χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε στην τηλεόραση μέσα από τη σειρά «10η Εντολή» του Πάνου Κοκκινόπουλου. Στο επεισόδιο με τίτλο «Εμμονή», οι ηθοποιοί Ιωάννα Παππά και Γιάννης Στάνκογλου ενσάρκωσαν τους πρωταγωνιστές αυτής της μαύρης σελίδας, αποδίδοντας την υπόθεση με εξαιρετική ακρίβεια και αναδεικνύοντας τις ολέθριες συνέπειες της κτητικότητας και της εμμονικής βίας μέσα σε μια σχέση.