Η 20ή Μαρτίου 1995 ξεκίνησε ως μια τυπική Δευτέρα για εκατομμύρια κατοίκους του Τόκιο, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν το μετρό για την πρωινή τους μετακίνηση. Ωστόσο, στην καρδιά της ώρας αιχμής, μια ομάδα ανδρών επιβιβάστηκε σε πέντε διαφορετικούς συρμούς, κουβαλώντας πακέτα τυλιγμένα σε εφημερίδες. Χρησιμοποιώντας ακονισμένες ομπρέλες, τρύπησαν τις σακούλες που περιείχαν υγρό σαρίν, ένα θανατηφόρο νευροπαραλυτικό αέριο, και αποβιβάστηκαν στους επόμενους σταθμούς. Μέσα σε λίγα λεπτά, οι επιβάτες άρχισαν να καταρρέουν, παρουσιάζοντας συμπτώματα ασφυξίας, παράλυσης και τύφλωσης, μετατρέποντας το σύγχρονο δίκτυο μεταφορών σε πεδίο μάχης.
Ο απολογισμός της επίθεσης ήταν τραγικός, με 13 νεκρούς και πάνω από 5.000 τραυματίες, πολλοί από τους οποίους υπέστησαν μόνιμες νευρολογικές βλάβες. Η αμηχανία των αρχών τις πρώτες ώρες ήταν εμφανής, καθώς κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ένα τόσο επικίνδυνο χημικό όπλο θα χρησιμοποιούνταν εναντίον αμάχων σε δημόσιο χώρο. Οι ηρωικές προσπάθειες των υπαλλήλων του σταθμού, ορισμένοι από τους οποίους έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να απομακρύνουν τα διαρρέοντα πακέτα, απέτρεψαν μια ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή που θα μπορούσε να είχε οδηγήσει σε χιλιάδες θανάτους.
Πίσω από αυτή την αποτρόπαια πράξη βρισκόταν η θρησκευτική οργάνωση Άουμ Σινρίκιο, με επικεφαλής τον χαρισματικό αλλά παρανοϊκό Σόκο Ασαχάρα. Η οργάνωση είχε ξεκινήσει ως μια σχολή γιόγκα και διαλογισμού, αλλά γρήγορα εξελίχθηκε σε μια πλούσια και επικίνδυνη αίρεση που προσέλκυε επιστήμονες, μηχανικούς και γιατρούς. Ο Ασαχάρα κήρυττε την επερχόμενη Αποκάλυψη και προετοίμαζε τους οπαδούς του για έναν ιερό πόλεμο, χρησιμοποιώντας τα τεράστια οικονομικά κεφάλαια της οργάνωσης για να κατασκευάσει χημικά και βιολογικά όπλα σε μυστικά εργαστήρια στην ιαπωνική ύπαιθρο.
Η επίθεση στο μετρό ήταν μια απεγνωσμένη κίνηση του Ασαχάρα για να αποπροσανατολίσει την αστυνομία, η οποία βρισκόταν κοντά στην αποκάλυψη των εγκληματικών δραστηριοτήτων της αίρεσης. Η αποκάλυψη της αλήθειας συγκλόνισε την ιαπωνική κοινωνία, καθώς έγινε φανερό ότι μια ομάδα μορφωμένων ανθρώπων μπορούσε να υποστεί τέτοια πλύση εγκεφάλου ώστε να διαπράξει μαζική δολοφονία. Οι δίκες που ακολούθησαν κράτησαν χρόνια, οδηγώντας τελικά στην καταδίκη του Ασαχάρα και των ηγετικών στελεχών της οργάνωσης σε θάνατο, ενώ η Ιαπωνία αναγκάστηκε να αναθεωρήσει ριζικά τα πρωτόκολλα ασφαλείας και αντιμετώπισης τρομοκρατικών απειλών.