Η Βόρεια Κορέα παραμένει σήμερα ένα από τα πιο απομονωμένα και αυταρχικά κράτη στον κόσμο, διατηρώντας τον τίτλο του "Βασιλείου των Ερημιτών". Ενώ η Νότια Κορέα έχει εξελιχθεί σε μια από τις πιο ζωντανές και οικονομικά επιτυχημένες χώρες παγκοσμίως, ο βορράς παραμένει βυθισμένος στο σκοτάδι, τη φτώχεια και την καταπίεση. Το καθεστώς της Πιονγιάνγκ, υπό την ηγεσία της δυναστείας των Κιμ για πάνω από 75 χρόνια, έχει τελειοποιήσει έναν μηχανισμό τρόμου που ελέγχει κάθε πτυχή της ζωής των 26 εκατομμυρίων πολιτών της, μετατρέποντας τη χώρα σε μια απέραντη φυλακή όπου η ελάχιστη απόκλιση από την επίσημη γραμμή μπορεί να σημάνει τον θάνατο.
Η λατρεία της προσωπικότητας γύρω από τον Κιμ Ιλ-σουνγκ, τον γιο του Κιμ Γιονγκ-ιλ και τον εγγονό του Κιμ Γιονγκ-ουν, αγγίζει τα όρια της θρησκευτικής ευλάβειας. Οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν αυστηρούς κανόνες πίστης προς τον "Μεγάλο Ηγέτη", ενώ η ιστορία της οικογένειας έχει μυθοποιηθεί σε βαθμό που πολλοί Βορειοκορεάτες πιστεύουν ότι οι ηγέτες τους διαθέτουν θεϊκές ιδιότητες. Αυτή η πλύση εγκεφάλου ξεκινά από την παιδική ηλικία και ενισχύεται από ένα σύστημα κοινωνικής ταξινόμησης, το "Σονγκμπούν", το οποίο χωρίζει τον πληθυσμό σε κατηγορίες βάσει της πίστης τους στο καθεστώς. Οι "εχθρικοί" πολίτες, δηλαδή όσοι θεωρούνται ύποπτοι για αντικαθεστωτικά φρονήματα ή έχουν συγγενείς που προσπάθησαν να διαφύγουν, καταδικάζονται σε μια ζωή εξαθλίωσης που επηρεάζει τουλάχιστον τρεις γενιές της οικογένειάς τους.
Οι συνθήκες διαβίωσης στη χώρα είναι τραγικές, με την πείνα να αποτελεί μια διαρκή απειλή. Κατά τη διάρκεια του μεγάλου λιμού της δεκαετίας του 1990, υπολογίζεται ότι έχασαν τη ζωή τους από 300.000 έως και 3 εκατομμύρια άνθρωποι. Παρά την ακραία φτώχεια, το καθεστώς δαπανά τεράστια ποσά για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων και τη συντήρηση ενός πανίσχυρου στρατού, χρηματοδοτώντας αυτά τα προγράμματα μέσω παράνομων δραστηριοτήτων, όπως το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων. Οποιαδήποτε κριτική ή δυσαρέσκεια καταστέλλεται βίαια, με χιλιάδες ανθρώπους να καταλήγουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (Kwan-li-so) ή στρατόπεδα επανεκπαίδευσης, όπου υφίστανται βασανιστήρια, καταναγκαστική εργασία και συστηματική λιμοκτονία.
Οι μαρτυρίες όσων κατάφεραν να αποδράσουν περιγράφουν μια κόλαση επί γης μέσα στα στρατόπεδα αυτά. Οι κρατούμενοι στοιβάζονται σε μικροσκοπικά κελιά χωρίς θέρμανση, υποβάλλονται σε στέρηση ύπνου και ξυλοδαρμούς, ενώ οι γυναίκες πέφτουν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης από τους δεσμοφύλακες. Ακόμα και έξω από τα στρατόπεδα, ο φόβος είναι διάχυτος, καθώς οι πολίτες ενθαρρύνονται να κατασκοπεύουν ο ένας τον άλλον. Η Βόρεια Κορέα παραμένει μια οδυνηρή υπενθύμιση της απόλυτης καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπου η ατομική ελευθερία έχει θυσιαστεί πλήρως στον βωμό της επιβίωσης ενός αδίστακτου δικτατορικού καθεστώτος.