Η ιστορία της Καλλιόπης Παΐσιου είναι μια από τις πιο συγκλονιστικές και ταυτόχρονα μελαγχολικές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. Για δεκαετίες, η φωνή της συνόδευε την καθημερινότητα εκατομμυρίων Ελλήνων. Ήταν η γυναίκα που όλοι γνώριζαν, αλλά κανείς δεν είχε δει· η φωνή πίσω από τον αριθμό 141, που ενημέρωνε τους συνδρομητές του ΟΤΕ για την ώρα με τη χαρακτηριστική φράση «στον επόμενο τόνο». Ωστόσο, η αυλαία της ζωής της έπεσε με έναν τρόπο που θύμιζε αρχαία τραγωδία, μέσα από ένα δράμα απελπισίας και απόλυτης αγάπης.
Το χρονικό της τραγωδίας ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2010. Η 86χρονη Καλλιόπη, γνωστή στους οικείους της ως «Πιπίτσα», είχε επιστρέψει στο σπίτι της στα Βριλήσσια μετά από ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Η κατάσταση της υγείας της ήταν μη αναστρέψιμη, αφήνοντάς την κατάκοιτη και βυθίζοντας το σπίτι σε μια ατμόσφαιρα απόγνωσης. Ο 90χρονος σύζυγός της, Τάκης Παΐσιος, μουσικός και λογιστής, με τον οποίο μοιράστηκε 67 ολόκληρα χρόνια κοινής πορείας, δεν άντεξε να βλέπει τη σύντροφό του να αργοσβήνει χωρίς ελπίδα.
Η Τελευταία Πράξη ενός Οικογενειακού Δράματος
Το πρωί της 19ης Μαρτίου 2010, ο Τάκης Παΐσιος πήρε μια οδυνηρή απόφαση. Αφού βεβαιώθηκε ότι η κόρη του και η εγγονή του είχαν φύγει για το σχολείο, μπήκε στο δωμάτιο της γυναίκας του. Χρησιμοποιώντας ένα μαξιλάρι, της προκάλεσε ασφυκτικό θάνατο και στη συνέχεια έδωσε τέλος στη δική του ζωή με ένα μαχαίρι. Το σημείωμα που άφησε πίσω του ήταν μια κραυγή απόγνωσης, δηλώνοντας πως ήταν ταυτόχρονα θύτης και θύμα, ενώ οι τελευταίες του σκέψεις αφορούσαν την προστασία της εγγονής του και την τακτοποίηση των πρακτικών ζητημάτων για την κόρη του.
Λίγο πριν το τέλος, ο ηλικιωμένος είχε τηλεφωνήσει στην Άμεση Δράση, όμως η τραγωδία πρόλαβε τις αρχές. Η κόρη του ζευγαριού ήταν εκείνη που μπήκε πρώτη στο διαμέρισμα, βρίσκοντας την πόρτα ανοιχτή και αντικρίζοντας τους γονείς της νεκρούς. Ήταν το τέλος μιας σχέσης που ξεκίνησε όταν εκείνη ήταν μόλις 19 ετών, μια αγάπη που άντεξε στον χρόνο αλλά λύγισε μπροστά στο αδιέξοδο της ασθένειας και της γήρανσης.
Η Καριέρα πίσω από το Μικρόφωνο και το 141
Η Καλλιόπη Παΐσιου δεν ήταν μια τυχαία εκφωνήτρια. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1948 στον «Ραδιοσταθμό των Ενόπλων» και γρήγορα ξεχώρισε για τη χροιά της, κερδίζοντας τον τίτλο της «Βελούδινης Φωνής». Για 32 χρόνια υπήρξε η εμβληματική φωνή της ΕΡΤ, όμως η στιγμή που την πέρασε στην αιωνιότητα ήταν το 1960. Τότε, ο ΟΤΕ την επέλεξε ανάμεσα σε δέκα υποψήφιες για να ηχογραφήσει το αυτοματοποιημένο σύστημα εκφώνησης της ώρας.
Η ίδια θυμόταν τη διαδικασία ως κάτι εξαιρετικά απλό. Μέσα σε ένα στούντιο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, χρειάστηκαν μόλις δύο ώρες ηχογράφησης για να πει όλους τους αριθμούς και τα δευτερόλεπτα. Το υπόλοιπο ήταν θέμα μοντάζ. Η φωνή της παρέμεινε στην υπηρεσία 141 μέχρι το 1971, χαράσσοντας ανεξίτηλα τη μνήμη μιας ολόκληρης γενιάς. Το τραγικό της τέλος άφησε μια πικρή γεύση, αλλά η «βελούδινη» κληρονομιά της παραμένει ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής ραδιοφωνικής και τηλεπικοινωνιακής ιστορίας.