Στις 6 Σεπτεμβρίου 1962, η ηρεμία στο Νεοχώρι Μεσσηνίας διαλύθηκε βίαια από ένα αποτρόπαιο γεγονός. Ένα πεντάχρονο αγόρι, ο μικρός Ηλίας, έπεσε αναίσθητος στο έδαφος λίγα μόλις λεπτά αφού έφαγε ένα λουκούμι. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες των συγγενών του, το παιδί άφησε την τελευταία του πνοή στη διαδρομή προς το νοσοκομείο. Ενώ αρχικά επικράτησε σύγχυση, το πόρισμα του τοπικού γιατρού ήταν ξεκάθαρο: ο θάνατος προήλθε από δηλητηρίαση. Η αποκάλυψη αυτή άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, οδηγώντας τις αρχές σε μια γυναίκα που έμελλε να μείνει στην ιστορία ως η πρώτη καταγεγραμμένη γυναίκα serial killer στην Ελλάδα.
Η δολοφόνος δεν ήταν ξένη, αλλά η θεία του παιδιού, η 42χρονη Αικατερίνη Δημητρέα. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, η ομολογία της πάγωσε το αίμα των αστυνομικών, καθώς παραδέχτηκε ότι μέσα στον ίδιο χρόνο είχε εξοντώσει συνολικά τέσσερα μέλη της οικογένειάς της. Το ερώτημα που πλανάται μέχρι σήμερα είναι πώς κατάφερε να δράσει ανενόχλητη για τόσο μεγάλο διάστημα, με τρεις προηγούμενους θανάτους να αποδίδονται σε παθολογικά αίτια ή ατυχήματα, επιτρέποντάς της να συνεχίζει το θανατηφόρο έργο της στο ίδιο της το σπίτι.
Το Θανατηφόρο Παραθείο και οι Δολοφονίες που Πέρασαν Απαρατήρητες
Η δράση της Δημητρέα ξεκίνησε τον Μάιο του 1962, με πρώτο θύμα την 80χρονη μητέρα της. Η μέθοδός της ήταν πάντα η ίδια: η χρήση παραθείου, ενός ισχυρού δηλητηρίου που προκαλεί θάνατο σε ελάχιστα λεπτά. Η ηλικιωμένη γυναίκα πέθανε με σπασμούς αφού έφαγε ένα πιάτο μακαρόνια, όμως ο θάνατος αποδόθηκε σε καρδιακή εμβολή λόγω του ιατρικού ιστορικού της. Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Δημητρέα δηλητηρίασε την ξαδέρφη της, Ποτούλα, ρίχνοντας την ουσία στον καφέ της. Το θύμα έπεσε και χτύπησε το κεφάλι του, με αποτέλεσμα οι γιατροί να αποδώσουν τον θάνατο στο κάταγμα, αγνοώντας το δηλητήριο που έρεε στις φλέβες της.
Ο τρίτος στόχος ήταν ο αδερφός της, Κωνσταντίνος. Παρόλο που η πρώτη απόπειρα μέσω του καφέ απέτυχε, προκαλώντας του μόνο μια σοβαρή κρίση, η Δημητρέα δεν πτοήθηκε. Στη δεύτερη προσπάθεια, δηλητηρίασε τα αυγά που του σέρβιρε, χρησιμοποιώντας μια τεράστια ποσότητα παραθείου που τον σκότωσε ακαριαία. Και πάλι, η ιατρική διάγνωση έκανε λόγο για ανακοπή καρδιάς, επιβεβαιώνοντας την τρομακτική ευκολία με την οποία η serial killer κατάφερνε να παραπλανά τις αρχές και την επιστήμη της εποχής.
Η Απολογία, η Καταδίκη και το Τέλος στο Γουδί
Χρειάστηκε ο θάνατος ενός αθώου πεντάχρονου παιδιού για να κινητοποιηθούν οι αρχές και να συνδέσουν τους αλλεπάλληλους θανάτους στην ίδια οικογένεια. Η Δημητρέα, μετά τη σύλληψή της, αποκάλυψε μάλιστα πως είχε σκοπό να δηλητηριάσει τη νύφη και την ανιψιά της, αν εκείνες δεν είχαν αρνηθεί τα κεράσματά της. Στη δίκη που ακολούθησε, προσπάθησε να δικαιολογήσει τις πράξεις της ισχυριζόμενη ότι δεχόταν κακοποίηση από τους συγγενείς της, οι οποίοι δήθεν ήθελαν να την εκδιώξουν από το σπίτι μαζί με την κόρη της.
Το δικαστήριο, ωστόσο, στάθηκε αμείλικτο μπροστά στο μέγεθος των εγκλημάτων της. Χωρίς κανένα ελαφρυντικό, η Αικατερίνη Δημητρέα καταδικάστηκε τετράκις εις θάνατον. Η εκτέλεσή της πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα της 10ης Απριλίου 1964 στο Γουδί. Η ιστορία της παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες του ελληνικού αστυνομικού χρονικού, υπενθυμίζοντας πώς η τυφλή εμπιστοσύνη και η έλλειψη ελέγχου μπορούν να επιτρέψουν στο απόλυτο κακό να κρύβεται πίσω από το προσωπείο μιας καθημερινής γυναίκας.