Η περιοχή της Εγλυκάδας στην Πάτρα ήταν κάποτε ένας τόπος απαράμιλλης ομορφιάς, γεμάτος περιβόλια με εσπεριδοειδή και αρχοντικά που υπόσχονταν μια ήρεμη ζωή. Ωστόσο, το φθινόπωρο του 1976, αυτή η γαλήνη θρυμματίστηκε από ένα έγκλημα που συγκλόνισε την τοπική κοινωνία. Στο επίκεντρο βρισκόταν ένα κτήμα 15 στρεμμάτων, το οποίο έγινε το σκηνικό ενός αδυσώπητου πολέμου ανάμεσα σε δύο γυναίκες: μια 81χρονη χήρα, καταβεβλημένη από τον καρκίνο, και την 53χρονη ανιψιά της, η οποία είχε εγκαταλείψει τη ζωή της στην Αθήνα με την ελπίδα να κληρονομήσει τη μεγάλη περιουσία.
Το κίνητρο της τραγωδίας δεν ήταν το πάθος ή η ζήλια, αλλά η καθαρή απληστία. Η αξία του κτήματος εκείνη την εποχή υπολογιζόταν στα 18 εκατομμύρια δραχμές, ένα ποσό αστρονομικό για τα δεδομένα του 1976. Η συμβίωση των δύο γυναικών ήταν εφιαλτική, με την ανιψιά να κατηγορείται από τους γείτονες για κακομεταχείριση και περιορισμό της θείας της. Η ένταση έφτασε στο αποκορύφωμά της όταν η ηλικιωμένη ανακοίνωσε την πρόθεσή της να παραχωρήσει τρία από τα δεκαπέντε στρέμματα σε μια άλλη συγγενή. Αυτή η απόφαση θεωρήθηκε από την 53χρονη ως "κλοπή" των κόπων της, οδηγώντας την σε μια μοιραία σύγκρουση.
Το απόγευμα της 20ης Οκτωβρίου, μέσα στον κήπο του κτήματος, η λογομαχία μετατράπηκε σε βίαιο ξέσπασμα. Η ανιψιά, υπερέχοντας σωματικά, επιτέθηκε στη θεία της και την έπνιξε με τα ίδια της τα χέρια. Στη συνέχεια, σε μια προσπάθεια να καλύψει το έγκλημα, κλείδωσε το σπίτι και διέφυγε στο χωριό της, όπου ομολόγησε την πράξη στην αδελφή της. Μαζί σκηνοθέτησαν μια καθυστερημένη επιστροφή στην Πάτρα, προσποιούμενες τις ανήσυχες συγγενείς που αναζητούσαν τη θεία τους, ελπίζοντας ότι ο θάνατος θα αποδιδόταν σε ατύχημα από πτώση στις πέτρες του κήπου.
Η αλήθεια, ωστόσο, δεν άργησε να λάμψει. Ο ιατροδικαστής εντόπισε τα σημάδια του στραγγαλισμού και τις εκδορές από τα νύχια της ηλικιωμένης που πάλευε για την ανάσα της, διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς περί ατυχήματος. Η 53χρονη συνελήφθη και καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία από πρόθεση, χάνοντας για πάντα την περιουσία που τόσο απεγνωσμένα διεκδικούσε. Σήμερα, αν και η Εγλυκάδα έχει γεμίσει πολυκατοικίες και τα ίχνη του εγκλήματος έχουν σβήσει, η ιστορία παραμένει ως μια ζοφερή υπενθύμιση του πόσο εύκολα μπορεί η απληστία να διαβρώσει την ανθρώπινη ψυχή και να οδηγήσει στην απόλυτη καταστροφή.