Το ιδιωτικό νησί του Τζέφρι Έπσταϊν στις Παρθένες Νήσους, γνωστό ως Little St. James, υπήρξε για δεκαετίες ένας απομονωμένος παράδεισος που έκρυβε μερικές από τις πιο ειδεχθείς δραστηριότητες της σύγχρονης ιστορίας. Μετά τον μυστηριώδη θάνατο του δισεκατομμυριούχου το 2019, οι ερευνητές και οι αρχές έφεραν στο φως φωτογραφικό υλικό και αρχεία που αποκαλύπτουν μια πραγματικότητα που θυμίζει ταινία τρόμου. Παρά την πολυτελή εμφάνιση των εγκαταστάσεων, τα κτίρια στο νησί δεν ήταν απλώς κατοικίες ενός πλούσιου ανθρώπου, αλλά αποτελούσαν μέρος ενός σχολαστικά σχεδιασμένου δικτύου διακίνησης και κακοποίησης γυναικών, λειτουργώντας ουσιαστικά ως μια «χρυσή φυλακή» για τα θύματά του.
Το πιο αινιγματικό κτίσμα στο νησί παραμένει ο περιβόητος «ναός», ένα μπλε ριγωτό κτίριο με χρυσό θόλο που δέσποζε στο νοτιοδυτικό άκρο. Η αρχιτεκτονική του, που παραπέμπει σε θρησκευτικό μνημείο, συνοδεύεται από ανησυχητικές λεπτομέρειες, όπως η ύπαρξη μιας πόρτας που κλειδώνει με μπάρα από την εξωτερική πλευρά. Αυτό το εύρημα οδηγεί τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι ο σκοπός του κτιρίου δεν ήταν να εμποδίζει την είσοδο, αλλά να αποτρέπει την έξοδο των ανθρώπων που βρίσκονταν μέσα. Οι θεωρίες για υπόγειες σήραγγες και μυστικούς ανελκυστήρες που συνδέουν τον ναό με το υπόλοιπο συγκρότημα ενισχύουν το μυστήριο γύρω από τις δραστηριότητες που λάμβαναν χώρα μακριά από τα βλέμματα του κοινού.
Στο εσωτερικό της κεντρικής έπαυλης, η ατμόσφαιρα ήταν εξίσου νοσηρή. Φωτογραφίες αποκάλυψαν δωμάτια εξοπλισμένα με οδοντιατρικές καρέκλες και τραπέζια μασάζ, ενώ ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσαν οι σειρές από ανθρώπινες μάσκες που κρέμονταν στους τοίχους. Υποτίθεται ότι οι μάσκες αυτές χρησίμευαν ως μεταμφιέσεις για τους υψηλού προφίλ επισκέπτες του νησιού, προσφέροντάς τους ένα επιπλέον επίπεδο ανωνυμίας κατά τη διάρκεια παράνομων πράξεων. Επιπλέον, ένας πίνακας με λέξεις γραμμένες με κιμωλία, όπως «δύναμη» και «αυταπάτη», βρέθηκε στη βιβλιοθήκη του Έπσταϊν, με ορισμένα τμήματά του να παραμένουν λογοκριμένα από την κυβέρνηση, πιθανώς για να προστατευτούν ονόματα συνεργατών που βρίσκονται ακόμη υπό έρευνα.
Η τραγική πραγματικότητα του Little St. James αποκαλύπτεται πλήρως μέσα από τις καταθέσεις των επιζώντων, οι οποίες περιγράφουν το νησί ως έναν τόπο όπου τα διαβατήρια αφαιρούνταν και η ελευθερία ήταν ανύπαρκτη. Αντικείμενα καθημερινής χρήσης, όπως ένα παλιό τηλέφωνο με κουμπιά συντόμευσης για συγκεκριμένους συνεργάτες, μαρτυρούν τον οργανωμένο χαρακτήρα της επιχείρησης του Έπσταϊν. Παρά την πώληση του νησιού το 2023, τα ερωτήματα παραμένουν περισσότερα από τις απαντήσεις, καθώς κάθε νέο στοιχείο που δημοσιεύεται προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ μιας σκοτεινής αυτοκρατορίας που στηρίχθηκε στην εκμετάλλευση και τη σιωπή των ισχυρών.