Όταν σκεφτόμαστε την Κου Κλουξ Κλαν, οι πρώτες εικόνες που έρχονται στο μυαλό είναι τα φρικτά εγκλήματα με ρατσιστικά κίνητρα και η προσπάθεια επιβολής μιας φυλετικής ιεραρχίας. Ωστόσο, πέρα από τη βία και το μίσος, η οργάνωση αυτή χαρακτηριζόταν από μια απίστευτη παραδοξότητα και «παραξενιά» στον τρόπο λειτουργίας της. Από τα ονόματα των βαθμών τους, που θύμιζαν χαρακτήρες από βιβλία φαντασίας, μέχρι τις δημόσιες σχέσεις τους, η KKK προσπαθούσε να ισορροπήσει ανάμεσα σε μια μυστικιστική, σχεδόν υπερφυσική οντότητα και έναν κοινωνικό θεσμό, χρησιμοποιώντας συχνά τακτικές που σήμερα φαντάζουν εντελώς παράλογες.
Η ιεραρχία της Κλαν ήταν δομημένη με τίτλους όπως «Μεγάλος Κύκλωπας», «Μεγάλος Δράκος» και «Αυτοκρατορικός Μάγος», ενώ τα απλά μέλη αποκαλούνταν συχνά «φαντάσματα». Αυτή η ορολογία δεν ήταν τυχαία, καθώς αποσκοπούσε στο να προσδώσει στην οργάνωση έναν αέρα μυστηρίου και τρόμου, ενισχύοντας την εικόνα τους ως μια απόκοσμη δύναμη. Παράλληλα, η οργάνωση προσπαθούσε με ύπουλο τρόπο να βελτιώσει τη δημόσια εικόνα της μέσω «φιλανθρωπικών» πράξεων. Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία από το 1948 που δείχνει έναν τρομακτικό Άγιο Βασίλη της Κλαν να κρατά το χέρι ενός ηλικιωμένου ζευγαριού Αφροαμερικανών, σε μια προσπάθεια της οργάνωσης να δείξει ότι έχει «καρδιά», την ίδια στιγμή που στερούσε συστηματικά τα πολιτικά δικαιώματα από τη μαύρη κοινότητα.
Μια από τις πιο παράξενες πτυχές της KKK ήταν η διοργάνωση οικογενειακών πικνίκ κατά τη δεκαετία του 1920, την περίοδο της μεγαλύτερης ακμής της. Αυτές οι συγκεντρώσεις περιλάμβαναν αγώνες δρόμου για παιδιά, μουσική και διαγωνισμούς μαγειρικής, δίνοντας την ψευδαίσθηση μιας αθώας κοινωνικής λέσχης. Στην πραγματικότητα, ήταν προσεκτικά σχεδιασμένα εργαλεία στρατολόγησης και προπαγάνδας, όπου οι ίδιοι άνθρωποι που συμμετείχαν σε καύσεις σταυρών και πράξεις εκφοβισμού, λίγες ώρες μετά σέρβιραν φαγητό σε παιδιά. Αυτή η ανάμειξη της καθημερινής διασκέδασης με τον εξτρεμισμό είχε ως στόχο να «κανονικοποιήσει» την παρουσία της Κλαν στα μάτια της αμερικανικής κοινωνίας.
Τέλος, είναι σοκαριστικό το γεγονός ότι η Κου Κλουξ Κλαν λειτουργούσε σε μεγάλο βαθμό ως μια τεράστια οικονομική απάτη, θυμίζοντας σύγχρονα πυραμιδωτά συστήματα (pyramid schemes). Τα ηγετικά στελέχη πλούτιζαν από τις συνδρομές των μελών και τις πωλήσεις των χαρακτηριστικών στολών, ενώ η πτώση της οργάνωσης ξεκίνησε από οικονομικά σκάνδαλα και εγκλήματα των ηγετών της που αποκάλυψαν τη διαφθορά τους. Η μελέτη αυτών των περίεργων και συχνά γελοίων χαρακτηριστικών της Κλαν είναι απαραίτητη, όχι μόνο για την ιστορική κατανόηση, αλλά και για να αναγνωρίζουμε πώς τέτοιες ομάδες χρησιμοποιούν την προπαγάνδα και τον κοινωνικό ιστό για να καλύψουν τη βίαιη φύση τους.