Η ιστορία των Κούρδων στο βόρειο Ιράκ σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από τις επιχειρήσεις Ανφάλ, μια σειρά από βάναυσες στρατιωτικές εκστρατείες που εξαπέλυσε το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν από τον Φεβρουάριο έως τον Σεπτέμβριο του 1988. Με πρόσχημα την καταστολή των επαναστατικών δυνάμεων των Πεσμεργκά, οι οποίες είχαν συμμαχήσει με το Ιράν κατά τη διάρκεια του μακροχρόνιου πολέμου Ιράν-Ιράκ, ο ιρακινός στρατός εφάρμοσε μια πολιτική «τελικής λύσης» για το κουρδικό ζήτημα. Η εκστρατεία αυτή, υπό την καθοδήγηση του Αλί Χασάν αλ-Ματζίντ, ο οποίος έμεινε στην ιστορία ως «Χημικός Αλί», περιελάμβανε μαζικές εκτελέσεις ανδρών μάχιμης ηλικίας, εκτοπισμούς αμάχων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και την εκτεταμένη χρήση χημικών όπλων εναντίον ανυπεράσπιστων πληθυσμών.
Η πιο διαβόητη στιγμή αυτής της θηριωδίας ήταν η επίθεση στην πόλη Χαλάμπτζα τον Μάρτιο του 1988. Μετά από έντονο βομβαρδισμό, το ιρακινό πυροβολικό και η αεροπορία έριξαν χημικές βόμβες, σκοτώνοντας τουλάχιστον 3.200 ανθρώπους μέσα σε λίγες ώρες. Οι επιζώντες περιέγραψαν σκηνές απόλυτου τρόμου, με τη μυρωδιά των χημικών να θυμίζει σάπια μήλα και τους ανθρώπους να καταρρέουν στους δρόμους. Η επίθεση στη Χαλάμπτζα αποτέλεσε το πρότυπο για τις επόμενες φάσεις της εκστρατείας Ανφάλ, οι οποίες συνδύαζαν τη χρήση χημικών αερίων με την πλήρη ισοπέδωση χωριών από μπουλντόζες, διασφαλίζοντας ότι οι Κούρδοι δεν θα είχαν πλέον σπίτια στα οποία θα μπορούσαν να επιστρέψουν.
Κατά τη διάρκεια των οκτώ συνολικά φάσεων της επιχείρησης Ανφάλ, υπολογίζεται ότι δολοφονήθηκαν περίπου 50.000 άνθρωποι, αν και ορισμένες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό πολύ ψηλότερα. Η διαδικασία ήταν συστηματική: οι άνδρες και τα αγόρια ηλικίας 12 έως 50 ετών χωρίζονταν από τις οικογένειές τους, μεταφέρονταν με στρατιωτικά φορτηγά σε απομακρυσμένες τοποθεσίες και εκτελούνταν ομαδικά μπροστά σε προκατασκευασμένους τάφους. Οι γυναίκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι που απέμεναν, συχνά αφήνονταν να λιμοκτονήσουν σε στρατόπεδα με άθλιες συνθήκες υγιεινής, ενώ οι περιουσίες τους λεηλατούνταν και οι υποδομές των χωριών τους καταστρέφονταν ολοσχερώς.
Παρά τη διεθνή κατακραυγή που ακολούθησε τα χρόνια μετά την πτώση του Σαντάμ Χουσεΐν, οι πληγές των επιχειρήσεων Ανφάλ παραμένουν ανοιχτές. Ο «Χημικός Αλί» καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε το 2010 για τον ρόλο του στη γενοκτονία, όμως οι Κούρδοι παραμένουν η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στον κόσμο χωρίς δικό τους κράτος. Η συζήτηση για το αν οι επιθέσεις αυτές αποτελούσαν πολιτική καταστολή ή γενοκτονία συνεχίζεται, αλλά η κλίμακα της καταστροφής και η στόχευση των αμάχων με βάση την εθνότητά τους καθιστούν τις επιχειρήσεις Ανφάλ ένα από τα πιο σκοτεινά και αποτρόπαια εγκλήματα της σύγχρονης ιστορίας.