Η ιστορία της ανθρωπότητας θα είχε πάρει μια ζοφερή τροπή αν ο Άξονας επικρατούσε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το όραμα του Αδόλφου Χίτλερ για μια γερμανοκρατούμενη Ευρώπη δεν περιοριζόταν μόνο στη στρατιωτική κατοχή, αλλά επεκτεινόταν σε έναν πλήρη κοινωνικό, φυλετικό και πολιτισμικό μετασχηματισμό. Σύμφωνα με τα ναζιστικά σχέδια, το Βερολίνο θα μετονομαζόταν σε "Germania" και θα μετατρεπόταν στην παγκόσμια πρωτεύουσα, με κτίρια τιτάνιων διαστάσεων που θα υπογράμμιζαν την ισχύ του Τρίτου Ράιχ. Η αρχιτεκτονική του Albert Speer προέβλεπε μια Αψίδα του Θριάμβου τρεις φορές μεγαλύτερη από αυτή του Παρισιού και μια "Αίθουσα του Λαού" με τρούλο τόσο ψηλό που θα μπορούσε να δημιουργεί το δικό του μικροκλίμα στο εσωτερικό του.
Στο επίκεντρο της νέας ευρωπαϊκής πραγματικότητας θα βρισκόταν το "Generalplan Ost", ένα σχέδιο εξόντωσης και εκτοπισμού εκατομμυρίων ανθρώπων στην Ανατολική Ευρώπη. Οι Σλάβοι, οι Εβραίοι και άλλοι πληθυσμοί που θεωρούνταν "υπάνθρωποι" από το ναζιστικό καθεστώς, θα αντιμετώπιζαν τη συστηματική λιμοκτονία ή τον εκτοπισμό πέρα από τα Ουράλια Όρη, προκειμένου να δημιουργηθεί ο απαραίτητος "ζωτικός χώρος" (Lebensraum) για Γερμανούς αποίκους. Οι περιοχές της Πολωνίας, της Ουκρανίας και της Ρωσίας θα μετατρέπονταν σε αγροτικές αποικίες, όπου οι εναπομείναντες κάτοικοι θα εργάζονταν ως σκλάβοι, έχοντας πρόσβαση μόνο στη βασική εκπαίδευση για να υπακούν στις διαταγές των κυρίων τους.
Η δυτική Ευρώπη δεν θα έμενε ανέπαφη, καθώς χώρες όπως η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία θα λειτουργούσαν ως κράτη-μαριονέτες, απογυμνωμένα από κάθε βιομηχανική και πολιτική ισχύ. Οι ναζί σχεδίαζαν την πλήρη οικονομική εκμετάλλευση των πόρων αυτών των χωρών, ενώ παράλληλα θα επέβαλλαν μια νέα φυλετική ιεραρχία. Ο Χριστιανισμός θα αντικαθίστατο σταδιακά από μια νέα κρατική θρησκεία που θα βασιζόταν σε παγανιστικούς μύθους και τη λατρεία του Φύρερ. Ακόμα και η προσωπική ζωή των πολιτών θα ελεγχόταν μέσω προγραμμάτων όπως το "Lebensborn", με στόχο την αύξηση της "άριας" φυλής, ενώ η πολυγαμία θα μπορούσε να θεσπιστεί ως επίσημη κρατική πολιτική για τους αξιωματικούς των SS.
Το πιο ακραίο ίσως σενάριο αφορούσε το έργο "Atlantropa", μια γεωμηχανική παρέμβαση που προέβλεπε το κλείσιμο του Γιβραλτάρ με ένα τεράστιο φράγμα. Στόχος ήταν η αποξήρανση μέρους της Μεσογείου για τη δημιουργία νέων εδαφών που θα ένωναν την Ευρώπη με την Αφρική, δημιουργώντας την "Ευραφρική". Παρά τις καταστροφικές οικολογικές συνέπειες που θα είχε αυτό για τη Νότια Ευρώπη, οι ναζί ήταν διατεθειμένοι να αναδιαμορφώσουν τον πλανήτη σύμφωνα με τις επιθυμίες τους. Σε έναν τέτοιο κόσμο, η ελευθερία θα ήταν μια άγνωστη λέξη και η ανθρωπότητα θα ζούσε κάτω από τη διαρκή σκιά ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος που θα τρεφόταν από τον πόλεμο και τον φυλετικό διαχωρισμό.