Η Βέροια της δεκαετίας του ’60 ήταν μια πόλη που φημιζόταν για το κέφι και τις παραδόσεις της κατά την περίοδο των Αποκριών. Μουσικές, μεταμφιεσμένα μπουλούκια και γλέντια γέμιζαν τους δρόμους, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γιορτής. Ωστόσο, την Κυριακή της Αποκριάς, στις 19 Φεβρουαρίου 1961, η χαρά έδωσε τη θέση της στον απόλυτο τρόμο. Ένα από τα πιο σκοτεινά και αινιγματικά εγκλήματα της ελληνικής ιστορίας γράφτηκε εκείνο το βράδυ, αφήνοντας πίσω του ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα εδώ και 62 χρόνια.
Θύματα ήταν ο Ιακώβ και η Σάρα Αζαριά, ένα ιδιαίτερα ευκατάστατο και σεβάσμιο ζευγάρι της εβραϊκής κοινότητας. Το απόγευμά τους είχε ξεκινήσει όμορφα, παρακολουθώντας μια παράσταση στο κινηματοθέατρο «Σταρ» με κορυφαίους ηθοποιούς της εποχής, όπως ο Αυλωνίτης και η Βασιλειάδου. Επέστρεψαν στο σπίτι τους στην οδό Φιλίππου γύρω στις 8:30 το βράδυ, σε μια γειτονιά που έσφυζε από ζωή λόγω των ημερών. Κανείς δεν φανταζόταν ότι εκείνα τα βήματα θα ήταν τα τελευταία τους και ότι η νύχτα θα κατέληγε σε μια φρικιαστική αποκάλυψη.
Η Φωτιά που Έκρυβε ένα Στυγερό Έγκλημα
Λίγες ώρες μετά την επιστροφή του ζευγαριού, ένας γείτονας παρατήρησε πυκνό καπνό να βγαίνει από τον επάνω όροφο της διώροφης κατοικίας. Η Πυροσβεστική έσπευσε στο σημείο και κατάφερε να περιορίσει τις φλόγες στην κουζίνα, όμως αυτό που αντίκρισαν οι άνδρες της υπηρεσίας ανάμεσα στα αποκαΐδια ήταν σοκαριστικό. Τα απανθρακωμένα σώματα του Ιακώβ και της Σάρας δεν ήταν αποτέλεσμα ενός ατυχήματος, αλλά μιας μεθοδικής δολοφονίας που η φωτιά προσπάθησε ανεπιτυχώς να συγκαλύψει.
Η ιατροδικαστική έρευνα έδειξε ότι οι δράστες ήταν τουλάχιστον δύο και, το κυριότερο, γνώριζαν καλά τα θύματά τους. Στο σαλόνι υπήρχαν ίχνη φιλοξενίας, όπως ποτήρια με λικέρ και σκεύη για καφέ, υποδηλώνοντας ότι το ζευγάρι είχε δεχτεί τους δολοφόνους ως οικείους επισκέπτες. Ο Ιακώβ δέχτηκε θανάσιμα χτυπήματα με τσεκούρι στο σαλόνι, ενώ η Σάρα φαίνεται πως πάλεψε για τη ζωή της στην κουζίνα πριν υποκύψει. Οι δράστες έσυραν τα σώματα μαζί, σκηνοθετώντας μια μακάβρια εικόνα πριν παραδώσουν το σπίτι στις φλόγες για να σβήσουν τα ίχνη τους.
Ένα Χρηματοκιβώτιο Γεμάτο Μυστικά
Το πιο παράξενο στοιχείο της υπόθεσης ήταν το κίνητρο. Παρόλο που οι δολοφόνοι βρήκαν τα κλειδιά στις τσέπες του Ιακώβ και άνοιξαν το χρηματοκιβώτιο της τράπεζας που λειτουργούσε στο ισόγειο, δεν άγγιξαν τις χρυσές λίρες, τα μετρητά ή τα δολάρια. Αυτό που έλειπε ήταν αποκλειστικά τα χρεόγραφα, τα γραμμάτια και οι μετοχές. Η κίνηση αυτή μαρτυρούσε ότι ο στόχος δεν ήταν ο πλουτισμός, αλλά η εξαφάνιση αποδείξεων χρέους ή οικονομικών εκκρεμοτήτων που θα μπορούσαν να ενοχοποιήσουν συγκεκριμένα πρόσωπα.
Ο Ιακώβ Αζαριά ήταν ένας έντιμος χρηματιστής, ιδρυτής της Τράπεζας Βέροιας, και δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα για φήμες περί τοκογλυφίας. Η Ασφάλεια Βέροιας, σε μια προσπάθεια να εντοπίσει τους ενόχους, κάλεσε δημόσια όλους όσοι του όφειλαν χρήματα να προσέλθουν για δηλώσεις. Αν και αρχικά συνελήφθησαν ορισμένοι ύποπτοι από τον εμπορικό και κτηνοτροφικό κόσμο της πόλης, οι κατηγορίες κατέρρευσαν ελλείψει στοιχείων, αφήνοντας την υπόθεση να βυθιστεί στο σκοτάδι.
Θεωρίες Συνωμοσίας: Από τη Μαφία μέχρι τη Μοσάντ
Η έλλειψη συλλήψεων έδωσε τροφή σε απίστευτα σενάρια που κυκλοφορούν στη Βέροια μέχρι σήμερα. Κάποιοι μίλησαν για επαγγελματίες εκτελεστές της ιταλικής μαφίας, άλλοι για πράκτορες της Μοσάντ, ενώ υπήρχαν και εκείνοι που πίστευαν ότι το έγκλημα ήταν έργο τοκογλύφων που ήθελαν να βγάλουν τον Αζαριά από τη μέση. Μια άλλη δημοφιλής θεωρία υποστήριζε ότι οι δολοφόνοι μπήκαν στο σπίτι μεταμφιεσμένοι σε καρναβαλιστές, εκμεταλλευόμενοι το έθιμο της φιλοξενίας εκείνης της ημέρας.
Παρά τις εντατικές έρευνες και τις δεκαετίες που πέρασαν, το έγκλημα της οδού Φιλίππου παραμένει ανεξιχνίαστο. Η δολοφονία του ζεύγους Αζαριά σφράγισε με αίμα την Αποκριά του 1961 και άλλαξε για πάντα τον τρόπο που η πόλη βίωνε τις γιορτές της. Σήμερα, 62 χρόνια μετά, η υπόθεση παραμένει ένας «παγωμένος» φάκελος, ένα μακάβριο μυστήριο που αρνείται πεισματικά να αποκαλύψει τους ενόχους του.