Για τις γενιές που μεγάλωσαν στην Ελλάδα τις δεκαετίες του '80 και του '90, η Κάντυ Κάντυ δεν ήταν απλώς ένα παιδικό πρόγραμμα. Ήταν μια ηρωίδα που σφράγισε την παιδική ηλικία χιλιάδων ανθρώπων, μια ιστορία γεμάτη συναίσθημα που προβαλλόταν ξανά και ξανά στην τηλεόραση. Κι όμως, ενώ βλέπουμε δεκάδες κλασικά anime να επιστρέφουν μέσα από πλατφόρμες streaming, επανεκδόσεις ή σύγχρονα remakes, η Κάντυ παραμένει άφαντη. Η απουσία της δεν οφείλεται στη λήθη του κοινού, αλλά σε μία από τις πιο περίπλοκες και χρονίζουσες δικαστικές διαμάχες στην ιστορία των ιαπωνικών κόμικς.
Όλα ξεκίνησαν το 1975, όταν η συγγραφέας Kyoko Mizuki δημιούργησε την ιστορία της μικρής ορφανής που μεγάλωνε σε ένα ορφανοτροφείο κοντά στη λίμνη Μίσιγκαν στις αρχές του 20ού αιώνα. Το περιοδικό Nakayoshi επιθυμούσε μια ρομαντική σειρά για νεαρά κορίτσια, στο ύφος κλασικών διηγημάτων όπως η Χάιντι. Η Mizuki ανέλαβε το σενάριο και η σχεδιάστρια Yumiko Igarashi την εικονογράφηση. Η επιτυχία ήταν ακαριαία, με το manga να κερδίζει σημαντικά βραβεία και την Toei Animation να μεταφέρει την ιστορία στην οθόνη, δημιουργώντας μια σειρά 115 επεισοδίων που ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, από την Ευρώπη μέχρι τη Λατινική Αμερική.
Στην Ελλάδα, η Κάντυ Κάντυ έγινε αμέσως το αγαπημένο ραντεβού των παιδιών. Η πάλη της μικρής ορφανής για επιβίωση και ευτυχία συγκίνησε το κοινό, ενώ χαρακτήρες όπως ο Άντονι, ο Τέρι και ο μυστηριώδης Άλμπερτ έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της συλλογικής μνήμης. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τη σκηνή με τον «Πρίγκιπα του Λόφου» που της είπε τη θρυλική φράση πως είναι πολύ πιο όμορφη όταν γελάει; Αυτή η αισιοδοξία ήταν που έκανε τη σειρά να ξεχωρίσει, όμως πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, μια σκληρή σύγκρουση για τα πνευματικά δικαιώματα ετοίμαζε το τέλος της προβολής της.
Η δικαστική διαμάχη ξέσπασε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η σχεδιάστρια Yumiko Igarashi άρχισε να παράγει εμπορικό υλικό με τους χαρακτήρες της σειράς χωρίς την έγκριση της συγγραφέα. Η υπόθεση έφτασε στα δικαστήρια του Τόκιο και το 2001 εκδόθηκε μια απόφαση σταθμός. Το δικαστήριο έκρινε ότι το έργο δημιουργήθηκε από κοινού, αναγνωρίζοντας τα δικαιώματα της ιστορίας στη Mizuki και του σχεδίου στην Igarashi. Αυτό σήμαινε πρακτικά ότι για οποιαδήποτε μελλοντική χρήση, αναμετάδοση ή επανέκδοση της Κάντυ Κάντυ, ήταν πλέον απαραίτητη η σύμφωνη γνώμη και των δύο δημιουργών.
Αυτή η απόφαση οδήγησε σε ένα μόνιμο νομικό αδιέξοδο. Επειδή οι δύο πλευρές δεν κατάφεραν ποτέ να συμφωνήσουν, η σειρά παρέμεινε εγκλωβισμένη. Το manga βγήκε εκτός κυκλοφορίας, το anime δεν απέκτησε ποτέ επίσημες ψηφιακές εκδόσεις υψηλής ανάλυσης και οι μεγάλες πλατφόρμες streaming δεν μπορούν να το συμπεριλάβουν στους καταλόγους τους. Η Toei Animation, παρόλο που κατέχει την παραγωγή, δεν μπορεί να προχωρήσει σε καμία κίνηση χωρίς την υπογραφή και των δύο γυναικών, οι οποίες παραμένουν σε ρήξη.
Σήμερα, η συγγραφέας Kyoko Mizuki συνεχίζει να κρατά ζωντανή την ηρωίδα της μέσα από μυθιστορήματα, όπως αυτό που δημοσίευσε το 2010, το οποίο όμως στερείται των αυθεντικών σχεδίων που όλοι αγαπήσαμε. Παρά τη νοσταλγία και τη ζήτηση του κοινού, η μικρή Κάντυ παραμένει θύμα μιας γραφειοκρατικής καταιγίδας. Όσο η ισορροπία ανάμεσα στους δημιουργούς δεν αλλάζει, η ξανθιά κοπέλα από το Pony’s Home θα συνεχίσει να τρέχει μόνο στις αναμνήσεις εκείνων που μεγάλωσαν μαζί της, περιμένοντας τη μέρα που θα μπορέσει να επιστρέψει νόμιμα στις οθόνες μας.