Η τύχη της σορού του Αδόλφου Χίτλερ μετά την αυτοκτονία του στις 30 Απριλίου 1945 αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα του 20ού αιώνα. Ενώ οι Δυτικοί Σύμμαχοι προσπαθούσαν να επιβεβαιώσουν τον θάνατό του, οι Σοβιετικοί, που είχαν καταλάβει το Βερολίνο και το καταφύγιο της Καγκελαρίας, κρατούσαν τα ευρήματά τους μυστικά. Παρά τις μαρτυρίες στενών συνεργατών του Χίτλερ για την καύση του σώματός του στον κήπο της Καγκελαρίας, η απουσία μιας δημόσια εκτεθειμένης σορού επέτρεψε την ανάπτυξη αναρίθμητων θεωριών συνωμοσίας που ήθελαν τον δικτάτορα να έχει διαφύγει στην Αργεντινή ή σε άλλους προορισμούς.
Ο Στάλιν έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην καλλιέργεια αυτής της σύγχυσης, διαδίδοντας σκόπιμα ψευδείς πληροφορίες ότι ο Χίτλερ ήταν ζωντανός. Παρόλο που οι σοβιετικές αρχές είχαν εντοπίσει και ταυτοποιήσει τμήματα της γνάθου του Χίτλερ μέσω της βοηθού του οδοντιάτρου του ήδη από τον Μάιο του 1945, η Μόσχα προτίμησε να συντηρήσει την ασάφεια για πολιτικούς λόγους και λόγω της εγγενούς παράνοιας του Σοβιετικού ηγέτη. Αυτή η παραπληροφόρηση ανάγκασε τις δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών να δαπανήσουν τεράστιους πόρους κυνηγώντας φαντάσματα και ερευνώντας υποτιθέμενες θεάσεις του Φύρερ σε όλο τον κόσμο.
Η αλήθεια άρχισε να αποκαλύπτεται σταδιακά με το άνοιγμα των σοβιετικών αρχείων και τη δημοσίευση απομνημονευμάτων από ανθρώπους που συμμετείχαν στις έρευνες. Επιβεβαιώθηκε ότι οι Σοβιετικοί είχαν πράγματι περισυλλέξει τα απανθρακωμένα υπολείμματα του Χίτλερ και της Εύα Μπράουν, τα οποία έθαψαν κρυφά σε διάφορες τοποθεσίες πριν καταλήξουν σε μια σοβιετική στρατιωτική βάση στο Μαγδεμβούργο. Το 1970, με διαταγή της KGB, τα λείψανα αυτά ξεθάφτηκαν, αποτεφρώθηκαν πλήρως και οι στάχτες τους σκορπίστηκαν σε ένα ποτάμι, ώστε να μην υπάρξει ποτέ τάφος που θα μπορούσε να μετατραπεί σε τόπο προσκυνήματος για νεοναζί.
Σήμερα, η επιστήμη έχει δώσει την οριστική απάντηση, καταρρίπτοντας τους μύθους περί επιβίωσης. Σύγχρονες ιατροδικαστικές έρευνες σε τμήματα της γνάθου που φυλάσσονται στη Μόσχα επιβεβαίωσαν πέραν πάσης αμφιβολίας την ταυτότητα του νεκρού, συγκρίνοντας τα ευρήματα με ακτινογραφίες του 1944 και εντοπίζοντας χαρακτηριστικά που ταίριαζαν απόλυτα με το οδοντιατρικό ιστορικό του Χίτλερ. Παρά την επιστημονική τεκμηρίωση, οι θεωρίες συνωμοσίας παραμένουν δημοφιλείς στην ποπ κουλτούρα, θυμίζοντάς μας πώς η πολιτική σκοπιμότητα και η έλλειψη διαφάνειας μπορούν να μετατρέψουν ένα ιστορικό γεγονός σε έναν αιώνιο μύθο.